در بحران مالی ۲۰۰۸ و سپس بحران کرونا، بسیاری از سیاستگذاران به سیاستهای کینزی روی آوردند؛ زیرا بهخوبی دریافتند که هدف اصلی کینز، مقابله با رکود و حفظ ثبات اقتصادی است. تیمور رحمانی، اقتصاددان، تأکید میکند که کینز هرگز بهدنبال راهاندازی یک انقلاب نبوده و از همینرو، تعبیر «انقلاب کینزی» چندان دقیق نیست.
او میگوید در مواجهه با بحرانهایی مانند ۲۰۰۸، نباید دست روی دست گذاشت و صرفاً نظارهگر بود؛ بلکه لازم است با سیاستگذاری فعال، از تشدید بحران جلوگیری کرد، هرچند هنوز هم برخی معتقدند حتی در آن شرایط نیز نباید مداخله میشد.
