بازار جهانی طلا در ماههای اخیر بار دیگر در کانون توجه سرمایهگذاران قرار گرفته است؛ فلزی که هر بار تحت تأثیر تحولات اقتصادی و سیاسی، سقفهای تازهای را تجربه کرده و حالا یک عدد مهم دیگر در چشمانداز آن قرار گرفته است. اخیرا بانک سوئیسی UBS پیشبینی کرده است که اونس جهانی طلا در نیمه اول سال ۲۰۲۷ میتواند به ۵۰۰۰ دلار برسد. پیشبینیای که در کنار سابقه تغییر برآوردهای این بانک، پرسشهای مهمی درباره مسیر آینده طلا و میزان تحقق این سناریو ایجاد میکند.
اما نکته جالبتر، مسیر پیشبینیهای خود UBS در ماههای گذشته است. با نگاهی به دادههای گزارشهای قبلی این بانک متوجه میشویم که در سپتامبر ۲۰۲۵، پیشبینی این بانک برای پایان سال ۲۰۲۵ تنها ۳۸۰۰ دلار بود؛ در حالی که قیمت واقعی در نهایت به ۴۳۲۸ دلار رسید. یعنی طلا تقریباً ۵۰۰ دلار بالاتر از پیشبینی اولیه حرکت کرده است.
در همان ماه، برای اواسط سال ۲۰۲۶ نیز پیشبینی قیمت هر اونس طلا ۳۹۰۰ دلار بود. اما در نوامبر، همین پیشبینی به ۴۵۰۰ دلار افزایش پیدا کرد. یعنی در عرض دو ماه، برآورد قیمت اونس ۶۰۰ دلار افزایش یافت. با توجه به کاهشهای نرخ بهره توسط فدرال رزرو، سرعت رشد طلا در سال ۲۰۲۵ شتاب گرفت. بهطوری که قیمت واقعی، همانطور که گفته شد بالاتر از پیشبینیها قرار گرفت.
از سوی دیگر، در ابتدای سال ۲۰۲۶، بازار تصور میکرد تا انتهای این سال فدرال رزرو دو کاهش نرخ بهره داشته باشد و به همین دلیل، پیشبینیها بسیار صعودی شدند. بهطوری که در ژانویه ۲۰۲۶ تصور میشد قیمت طلا در سه فصل ابتدایی سال تا ۶۲۰۰ دلار افزایش پیدا کند. اما جنگ و تأثیر آن بر تورم، تمام این سناریوها را معکوس کرد.
همانطور که گفته شد، در گزارشهای بعدی این پیشبینیها تعدیل شدند. برای سپتامبر ۲۰۲۶، عدد پیشبینیشده از ۵۴۰۰ دلار در آوریل به ۵۰۰۰ دلار در ماه می رسید. یک نکته مهم در این میان دیده میشود و آن این است که همه پیشبینیهای مؤسسات و بهخصوص UBS محقق نشدهاند. با این حال، سطح پیشبینیها نسبت به سال ۲۰۲۵ همچنان بالاتر باقی مانده و نگاه بسیاری از مؤسسات بزرگ به چشمانداز طلا همچنان صعودی است.
حالا یک سؤال مهم مطرح میشود و آن این است که در صورتی که اونس جهانی طلا به ۵۰۰۰ دلار برسد، برای طلای داخلی چه اتفاقی میافتد؟ میتوان این مساله را به این صورت بیان کرد که قیمت طلای ۱۸ عیار در ایران فقط به اونس جهانی وابسته نیست و قیمت دلار نیز نقش بسیار مهمی دارد. فرض کنیم اونس از محدوده ۴۳۰۰ دلار که قیمت تقیبی این روزهاست به ۵۰۰۰ دلار برسد و قیمت دلار در ایران ثابت بماند. این یعنی اونس حدود ۱۶ درصد رشد کرده و ارزش پایه طلای ۱۸ عیار نیز میتواند تقریباً به همین میزان افزایش پیدا کند.
اما اگر همزمان دلار نیز افزایش پیدا کند اثر این دو عامل بر یکدیگر قرار میگیرد و رشد طلای داخلی میتواند بیشتر از این میزان باشد. برعکس اگر اونس طلا افزایش پیدا کند اما نرخ دلار آزاد کاهش پیدا کند، بخشی از اثر افزایش اونس میتواند خنثی شود. بنابراین، اونس ۵۰۰۰ دلاری بهتنهایی به معنای جهش قطعی طلای ایران نیست بلکه باید ببینیم در آن زمان دلار در چه محدودهای قرار دارد.