شاخص کملز یکی از چارچوب‌های نظارتی شناخته‌شده برای ارزیابی سلامت و ثبات بانک‌هاست که ریسک و عملکرد آنها را به‌صورت جامع بررسی می‌کند.

 

این شاخص، کفایت سرمایه بانک‌‌ را از منظر توان جذب زیان‌ها، کیفیت دارایی‌ها را بر اساس ریسک تسهیلات و مطالبات و کیفیت مدیریت را از نظر کارایی و عملکرد مدیران می‌سنجد. همچنین سودآوری بانک را به جهت توان ایجاد درآمد پایدار و نقدشوندگی آن از حیث ایفای تعهدات کوتاه‌مدت و در نهایت حساسیت نسبت به ریسک‌های بازار مانند نوسانات نرخ بهره و ارز ارزیابی می‌کند.

با این حال، مؤلفه سودآوری این شاخص در ایران عملاً قابل سنجش دقیق نیست؛ چرا که صورت‌های مالی بانک‌ها اغلب به‌روز نیستند و در صورت عدم افزایش سرمایه، ارقام تعدیل نمی‌شوند. علاوه بر این، تفاوت زمان تجدید ارزیابی دارایی‌ها میان بانک‌ها، امکان تجمیع شاخص کملز و ارائه یک تصویر کلی از وضعیت نظام بانکی کشور را با محدودیت جدی مواجه کرده است.