پرسشی که اگرچه در ذهن اغلب ما وجود دارد، اما پاسخ آن بههیچوجه ساده نیست. در همین راستا، سلمان یزدانی در گفتوگویی تفصیلی با دکتر علی سعدوندی، اقتصاددان، به بررسی این موضوع پرداخت.
دکتر سعدوندی در ابتدای بحث توضیح داد که ارزش ریال بر اساس سازوکار عرضه و تقاضای آن تعیین میشود. به گفته او، عرضه گسترده ریال از سوی دولت، بانک مرکزی و نظام بانکی، در کنار نبود عرضه متناسب کالا و خدمات، باعث میشود تقاضای واقعی همپای عرضه رشد نکند. این عدم تعادل ساختاری، همان پدیدهای است که از آن با عنوان تورم یاد میشود.
وی در ادامه به دو نظریه اصلی تورم، یعنی «نظریه نئوکینزی تورم» و «نظریه مقداری پول» اشاره کرد و افزود که در ایران به نظریه نخست توجه کافی نمیشود. سعدوندی همچنین ابرتورم را یک فرایند عامدانه دانست و تأکید کرد که پیشگیری از آن، برخلاف تصور رایج، امری پیچیده و دشوار نیست.
در بخش دیگری از گفتوگو، گزینههای مختلف سرمایهگذاری مورد بررسی قرار گرفت؛ از جمله فلزات گرانبها مانند طلا، نقره و مس. سعدوندی با تمایز قائل شدن میان طلا و نقره، نقره را فلزی دانست که در دورههای رونق اقتصادی میتواند بازدهی بالاتری نسبت به طلا داشته باشد. او همچنین برای مس، بهویژه در آیندهای نهچندان دور، جایگاهی ویژه قائل شد.
در پایان، سعدوندی به بازار مسکن پرداخت و رونق آن را وابسته به شرایط جمعیتی دانست؛ شرایطی که به اعتقاد او در حال حاضر چندان مساعد نیست. با این حال، وی تأکید کرد که پنجره جمعیتی هنوز بهطور کامل بسته نشده است، اما در صورت بسته شدن آن همانگونه که در تجربه کشورهایی چون ژاپن و چین مشاهده شده میتوان انتظار رکودی طولانیمدت، حتی در بازهای یک تا دو دههای، را در بازار مسکن داشت.
