بررسی رفتار طلا و نفت در آستانه چهار درگیری مهم نشان میدهد این دو بازار همیشه نقش «پیشگوی جنگ» را ایفا نمیکنند. در حملات یازده سپتامبر، پیش از وقوع حادثه نشانه ژئوپولیتیکی قابل اتکایی در نمودارها دیده نمیشد و جهش قیمت طلا تنها پس از شوک رخ داد.
در جنگ عراق نیز با وجود فضای سیاسی ملتهب و تهدیدهای مکرر، افزایش عرضه نفت و مدیریت انتظارات بازار مانع شکلگیری موج صعودی شد. اما در بحران روسیه و اوکراین، تجمع نیروها، هشدارهای امنیتی، وابستگی انرژی اروپا و نگرانیهای تورمی جهانی باعث شد نفت و طلا پیش از آغاز رسمی جنگ روندی افزایشی بگیرند. در تنش مستقیم ایران و اسرائیل نیز واکنش بازارها محتاطانه بود و افزایش قیمت نفت بیش از آنکه ناشی از خود جنگ باشد، به سیاستهای کاهش عرضه مرتبط بود.
جمعبندی این تجربهها نشان میدهد که رشد قیمت طلا و نفت الزاماً نشانه وقوع قریبالوقوع جنگ نیست؛ بلکه مجموعهای از عوامل اقتصادی، تصمیمات عرضه، شرایط بازار انرژی، انتظارات سرمایهگذاران و فضای روانی میتواند نوسانات قیمتی را شکل دهد.
