بندر چابهار برای هند فقط یک پروژه بندری نیست، بلکه بخشی از مسیر راهبردی این کشور برای اتصال به آسیای مرکزی و اروپا و کاهش وابستگی به بنادر پاکستان است.
سرمایهگذاریهای هند در چابهار و قرارداد ۱۰ ساله با ایران نشان میدهد این بندر ظرفیت تبدیلشدن به یک قطب مهم ترانزیتی در منطقه را دارد و میتواند نقش مؤثری در تجارت، ثبات اقتصادی و دسترسی کشورهای محصور در خشکی به آبهای آزاد ایفا کند.
با این حال، کندی توسعه چابهار تا حدی ناشی از نگاه محدود ایران به همکاری تجاری با هند است. در شرایطی که بازار هند ظرفیت بسیار بزرگی برای صادرات ایران دارد، توسعه بنادر در چارچوب اقتصاد دریامحور نیازمند رویکردی جامع و بلندمدت است؛ رویکردی که سرمایهگذاری خارجی را فراتر از یک پروژه بندری ببیند و به جایگاه بینالمللی جنوبشرق کشور توجه کند.
