او با اشاره به موضوع انتقال خطوط لوله در بستر دریای خزر اظهار کرد: احداث خطوط لوله بدون تردید میتواند تبعات زیستمحیطی داشته باشد و حتی در برخی موارد، پیامدهایی مرتبط با مسائل زمینشناختی و زلزله ایجاد کند. بنابراین نمیتوان این فعالیتها را فاقد آثار زیستمحیطی دانست.
این کارشناس حقوق بینالملل همچنین به موضوع ایجاد جزایر مصنوعی اشاره کرد و گفت: ایران اساساً نیازی به ایجاد جزایر مصنوعی در دریای خزر ندارد؛ چراکه در خلیج فارس و دریای عمان از جزایر طبیعی برخوردار است. حتی جزیره آشوراده نیز ظرفیتهای زیادی دارد که به جای ایجاد سازههای جدید، میتوان برای احیا و توسعه آن برنامهریزی کرد.
بهمنی قاجار در ادامه نسبت به پیامدهای برخی محدودیتهای زیستمحیطی برای فعالیتهای اقتصادی ایران در سواحل خزر هشدار داد و گفت: این مقررات ممکن است در آینده دست ایران را برای برخی فعالیتها، از جمله اکتشاف و بهرهبرداری از منابع نفت و گاز در مناطق ساحلی، محدود کند.
او با اشاره به وجود پدیدههایی مانند گلفشانهای گازی در سواحل دریای خزر افزود: به نظر من، مسئله زیستبوم در این کنوانسیون آنگونه که باید، صادقانه و شفاف مطرح نشده و باید با دقت بیشتری ابعاد و پیامدهای آن برای ایران بررسی شود.
