پس از سخنان تند دونالد ترامپ در داووس و مواضع جنجالی جیدی ونس در مونیخ، انتظار میرفت شکاف دو سوی اقیانوس اطلس عمیقتر شود. اما مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، با لحنی دیپلماتیکتر وارد صحنه شد و تلاش کرد نگرانیهای اروپا را کاهش دهد.
او در عین حال هشدار داد اگر اروپاییها با رویکرد جدید واشنگتن همراه نشوند، آمریکا مسیر خود را به تنهایی ادامه خواهد داد. پیام مشترک بسیاری از رهبران حاضر در مونیخ روشن بود: نظم بینالملل پس از ۱۹۴۵ دیگر پابرجا نیست. فردریش مرتس از افول رهبری جهانی آمریکا سخن گفت و امانوئل مکرون بر ضرورت تبدیل اروپا به یک قدرت ژئوپلیتیک مستقل تأکید کرد.
با وجود این اختلاف نگاهها، روبیو بر ریشههای مشترک تمدنی آمریکا و اروپا تأکید کرد و خواستار تقویت توان دفاعی اروپا شد. مونیخ ۲۰۲۶ شاید پایان اتحاد نبود، اما بدون تردید آغاز فصلی تازه در تعریف نقشها و توازن قدرت در جهان غرب بود.
