او با بهرهگیری از ادبیات نمایشی، صحن کنگره را به بستری برای روایت «عصر طلایی آمریکا» تبدیل کرد و کوشید دستاوردهای اقتصادی دولتش را برجسته کند.
ترامپ با تأکید بر «کاهش تورم»، «رکوردشکنی بازار سهام» و «کاهش قیمت دارو» تلاش کرد تصویری موفق از عملکرد اقتصادی خود ارائه دهد و در مقابل، مشکلات معیشتی را به میراث دولت پیشین نسبت دهد.
او همچنین با وجود حملات قبلی به دیوان عالی، هنگام ورود به صحن با قضات حاضر دست داد و رأی لغو تعرفهها را کماهمیت جلوه داد.
در حوزه مهاجرت و امنیت داخلی، ترامپ به ادبیات تند انتخاباتی بازگشت و دموکراتها را هدف انتقاد قرار داد.
در سیاست خارجی، سکوت او درباره برخی پروندههای حساس از جمله اوکراین، چین و گرینلند قابل توجه بود و درباره ایران نیز صرفاً بر جلوگیری از دستیابی به سلاح هستهای تأکید کرد.
این ماراتن کلامی را میتوان تلاشی برای بسیج پایگاه رأی جمهوریخواهان در آستانه انتخابات نوامبر دانست.
