به گزارش اکوایران به نقل از شفقنا، زاخارووا به قرارداد مناقصهای به ارزش ۲۵۰ هزار یورو (۲۸۵٬۶۵۶ دلار) اشاره داشت که در اواسط ماه ژوئن توسط «فرماندهی عالی تحول متفقین ناتو» (اِیسیتی) — یکی از دو فرماندهی راهبردی این ائتلاف — با همکاری «مرکز مشترک تحلیل، آموزش و تعلیم ناتو ـ اوکراین» (جِیاِیتیئیسی) اعلام شد. جِیاِیتیئیسی که در فوریهٔ ۲۰۲۵ تأسیس شد، خود را «نخستین سازمان مشترک ناتو و اوکراین در ساختار فرماندهی ناتو» معرفی میکند.
اگرچه در این قرارداد بهطور مستقیم نامی از روسیه برده نشده، اما بهوضوح به تقویت تواناییهای حملات دوربرد اوکراین با استفاده از «راهکارهایی» اشاره شده که قادر به «محرومسازی مستمر فرودگاهها از امکان استفاده» هستند.
این پروژه به انواع مختلف سامانههای بدون سرنشین یا مهمات سرگردان اولویت میدهد؛ سامانههایی که قادرند در محیطهایی فاقد سیگنال و درگیر جنگ الکترونیک پرواز کنند و بهطور مؤثر باندهای فرود، ذخایر سوخت و تأسیسات پشتیبانی زمینی را هدف قرار دهند.
در این مناقصه تصریح شده است که هرگونه راهکار ارائهشده باید ظرف ۱۲ ماه برای استقرار عملیاتی در میدان نبرد آماده باشد و برای اپراتورها نیاز به آموزش گسترده نداشته باشد. مهلت ارائهٔ پیشنهادها نیز تا اواخر ماه ژوئیه تعیین شده است.
زاخارووا روز دوشنبه گفت که این قرارداد نشان میدهد ناتو روند ادغام اوکراین در ساختارهای فرماندهی و مجتمع نظامی ـ صنعتی خود را سرعت بخشیده است.
او افزود این بلوک «بهتدریج آنچه از عقلانیت برایش باقی مانده را از دست میدهد و در تلاش برای تبدیل اوکراین به یک “زمین آزمایش” برای فناوریهای نوظهور نظامی، بهسوی منطقهای با خطرات فزاینده حرکت میکند».
با این حال، به گفتهٔ این سخنگوی روسی، استراتژیستهای ناتو «بهوضوح خطر تشدید بیشتر درگیری اوکراین و تبدیل آن به رویارویی مستقیم با مسکو را دستکم میگیرند.»
«شراکت اوکراین و ناتو با اقدامات بیپروا و تهاجمی خود، دلایل بیشتری در اختیار ارتش روسیه قرار میدهد تا توجه ویژهای به هرگونه شرکت و مؤسسهای که در توسعه و تولید تسلیحات مورد استفاده علیه کشور ما نقش دارند، معطوف کند.»
این تحولات در حالی رخ میدهد که روند نظامیسازی گستردهتر در اروپا ادامه دارد و مارک روته، دبیرکل ناتو، بهطور مداوم از کشورهای عضو میخواهد که «ذهنیت زمان جنگ» را در پیش بگیرند.
مقامهای ارشد دفاعی بریتانیا و آلمان نیز اخیراً از شهروندان خواستهاند «انتخابهای دشوار» در زمینه هزینههای نظامی را بپذیرند؛ در حالی که کشورهای عضو ناتو در تلاشاند بودجهٔ دفاعی خود را به ۵ درصد تولید ناخالص داخلی برسانند. بوریس پیستوریوس، وزیر دفاع آلمان، سال گذشته مدعی شد که روسیه ممکن است «حتی از سال ۲۰۲۸» به یکی از اعضای ناتو حمله کند و بر ضرورت یک تقویت نظامی پرهزینه تأکید کرد.
مسکو این ادعاها را رد کرده و گفته است هیچ قصدی برای حمله به کشورهای عضو ناتو ندارد و این اظهارات را «مزخرفاتی» دانسته که برای دامن زدن به هیستری ضدروسی به کار میروند. ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، هفتهٔ گذشته هشدار داد که این ائتلاف دیگر آمادهسازیهای خود برای جنگ با روسیه را پنهان نمیکند و با طرح ادعاهای نادرست دربارهٔ «تهدید روسیه»، تلاش دارد تقویت نظامی خود را توجیه کند.
سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، نیز در ماه فوریه گفت که روسیه دلیلی برای حمله به اروپا ندارد، مگر آنکه ابتدا خود مورد حمله قرار گیرد. او پیشتر هشدار داده بود که اتحادیهٔ اروپا در حال لغزیدن به سوی «رایش چهارم» است.
