به گزارش اکوایران؛ انتشار شتابزدهٔ جزئیات در زمان جنگ میتواند منجر به لورفتن شیوههای مقابله، موقعیتهای حساس، نقاط آسیبپذیر یا شناسایی منابع اطلاعاتی توسط دشمن شود.
گاهی سکوت یا تأخیر چندساعته، ضرورت عملیاتی برای حفظ امنیت افراد و جلوگیری از بهرهبرداری اطلاعاتی دشمن از واکنشهای فوری است.
تأخیر در انتشار اخبار، نه پنهانکاری، بلکه برای رصد لحظهای دشمن و جلوگیری از افشای اطلاعات حساس است.
بهعنوان مثال آمریکا و اسرائیل پروتکل سانسور شدیدی دارند و تلفات و خسارات خود را تا حد امکان رسانهای نمیکنند.
در خبر شهادت سردار تنگسیری، دشمن در لحظه اصابت میدانست هدف کجاست، اما بررسی میدانی و آواربرداری چند طبقه ساختمان و شناسایی دقیق مجروحان و شهدا زمانبر است.
تأخیر در اعلام نهایی، ناشی از فرآیند انسانی، فنی و امنیتی کشف تدریجی واقعیت است.
مجروحانی که بعداً شناسایی شدند یا افرادی که در ساعات اولیه کشف شدند، به فرصت زمانی برای احصای دقیق نیاز دارند.
اما در این موضوعات، اسرائیل و شبکههای ضدانقلاب از اطلاعات ناقص و تکذیبیههای گذشته برای تحریف واقعیت و تخریب اعتماد عمومی استفاده میکنند.
مثلا ادعای ترور سردار تنگسیری که پیشتر تکذیب شده بود، بعداً با بازنشر گزینشی، القا شد که رسانههای داخلی در گزارشدهی دچار تناقض هستند.
