به گزارش اکوایران، حشمتالله فلاحتپیشه در بخشی از گفتوگوی خود با اقتصادنیوز با اشاره به تغییر رویکرد واشنگتن گفت: از حدود یک هفته گذشته، سیاست آمریکا از «پایان جنگ» به سمت «خلع قدرت ایران در تنگه هرمز» تغییر کرده و اکنون تمرکز اصلی آن، کاهش اثرگذاری مهمترین اهرم ژئوپلیتیکی ایران است.
فلاحتپیشه با بیان اینکه ایران میتوانست از موقعیت طبیعی خود در تنگه هرمز در چارچوب دیپلماسی بهره ببرد، گفت: بهترین فرصت این بود که در مقابل تعلیق تحریمهای نفتی و پیشرفت مذاکرات، از این ظرفیت به عنوان یک ابزار مذاکره استفاده شود، اما برخی جریانها با برجسته کردن موضوع هرمز، عملاً تمام بندهای توافق را تحتالشعاع قرار دادند.
وی این اقدام را یک «اشتباه راهبردی» توصیف کرد و افزود: هیچ سیاستی نمیتوانست بر موقعیت ژئوپلیتیکی ایران در تنگه هرمز غلبه کند، اما تبدیل این مسئله به موضوعی حیثیتی، موجب نظامیتر شدن منطقه و تقویت اجماع کشورها برای اجرای طرحهای جایگزین آمریکا و عمان شد.
رئیس پیشین کمیسیون امنیت ملی مجلس تصریح کرد: کسانی که تلاش کردند در اوج تنشها مسئله هرمز را به صورت یکجانبه حل کنند، در دام بازیگران تندرو افتادند و ناخواسته به شکست تفاهم کمک کردند.
به اعتقاد او، برخلاف تصور رایج، این پرونده لبنان نبود که توافق را تضعیف کرد، بلکه نحوه برخورد با موضوع هرمز موجب «مچاله شدن» تفاهم شد.
فلاحتپیشه همچنین درباره سفر اخیر وزیر امور خارجه ایران به عمان و نقش مسقط در میانجیگری گفت: تصور اینکه عمان بتواند خارج از اراده و هماهنگی آمریکا با ایران به توافق برسد، کاملاً خیالبافانه است.
وی با اشاره به جایگاه عمان در منطقه افزود: مسقط کشوری است که ثبات و امنیت خود را بر پایه تعامل با قدرتهای بزرگ و سازوکارهای بینالمللی بنا کرده و هرگز حاضر نیست این موقعیت را به خاطر شرایط پرریسکی که ایران پیشنهاد میدهد، به خطر بیندازد.
این تحلیلگر سیاست خارجی در ادامه هشدار داد که آمریکا در حال طراحی مرحله جدیدی از فشار بر ایران است. به گفته او، همانگونه که واشنگتن در پرونده هستهای تلاش کرد ایران را در تنگنا قرار دهد، اکنون نیز به دنبال آن است که جمهوری اسلامی را در حوزه راهبردی تنگه هرمز با محاصره و انزوای ژئوپلیتیکی مواجه کند.
فلاحتپیشه تأکید کرد که برای جلوگیری از تحقق این سناریو، باید مسئله هرمز از فضای تقابل نظامی خارج و در قالب یک ابتکار دیپلماتیک دنبال شود؛ زیرا ادامه روند کنونی نه تنها موجب کاهش تنش نخواهد شد، بلکه میتواند جایگاه راهبردی ایران در این آبراه مهم را نیز با چالشهای بیشتری روبهرو کند.
