به گزارش اکوایران به نقل از انتخاب، الجزیره با تحلیل سیاست خارجی آمریکا مینویسد فشار حداکثری علیه ایران بیش از آنکه صرفاً تقابل دوجانبه باشد، به رقابت راهبردی واشنگتن با چین و تلاش برای محدود کردن دسترسی پکن به منابع انرژی گره خورده است.
الجزیره نوشت: با نگاهی به تحولات سیاست خارجی آمریکا در دو دهه گذشته، بهروشنی میتوان دریافت که سیاست واشنگتن در قبال چین بهصورت ناگهانی تغییر نکرد، بلکه بهتدریج به شکل کنونی خود درآمد.
به گزارش انتخاب، در ادامه این مطلب آمده: از زمانی که دولت باراک اوباما در سال ۲۰۱۱ راهبرد «چرخش به سوی آسیا» (Pivot to Asia) را مطرح کرد، راهبرد کلان آمریکا دستخوش تغییری بنیادین شد؛ تغییری از تلاش برای مدیریت ظهور چین در چارچوب «نظام بینالمللی» به رهبری آمریکا، به تلقی چین بهعنوان رقیبی جدی که باید پیشرفت آن مهار و متوقف شود. میان این دو رویکرد، تحولاتی رخ داده که شایسته بررسی است.
در سال ۲۰۱۰، چین با پشت سر گذاشتن ژاپن به دومین اقتصاد بزرگ جهان (بر اساس تولید ناخالص داخلی) تبدیل شد. در آن زمان، واشنگتن ترجیح داد رشد چین را به گونهای هدایت کند که با نظم بینالمللی موجود و تحت رهبری آمریکا سازگار باشد.
