اسناد داخلی وزارت دفاع آلمان از یک انقلاب تسلیحاتی در این کشور خبر می دهد که بر اساس آن برای ساخت زرادخانه جدیدی از سلاح‌های دوربرد با هدف بازدارندگی در برابر روسیه به نزدیک ۱۲ میلیارد یورو نیاز دارد.

به گزارش اکوایران به نقل از همشهری‌آنلاین، اسناد داخلی وزارت دفاع آلمان نشان می‌دهد که برلین در آستانه تغییری عمده در برنامه تسلیحاتی خود قرار دارد و برای کسب تسلیحات دوربرد، ارزان‌تر و با قابلیت عملیاتی بالا برنامه‌ای ۱۲ میلیارد یورویی در نظر گرفته است که آن را قادر می‌سازد در صورت تحقق تهدیدهای ناشی از روسیه، اهدافی در عمق خاک این کشور را هدف قرار دهد.

اسناد داخلی وزارت دفاع آلمان نشان می‌دهد که دولت این کشور انتظار دارد برای ساخت زرادخانه جدیدی از سلاح‌های دوربرد با هدف بازدارندگی در برابر روسیه، به نزدیک ۱۲ میلیارد یورو نیاز داشته باشد.

نشریه پالیتیکو طبق این سند که آن را رویت کرده، در گزارشی در این باره نوشت: این سلاح‌ها به نیروهای آلمانی امکان این را می‌دهد که اهدافی را در صدها یا حتی هزاران کیلومتری پشت خط مقدم، از جمله مراکز فرماندهی، پایگاه‌های هوایی، پرتابگرهای موشکی و مراکز تامین لجستیکی را هدف قرار دهند. اسناد داخلی این تلاش را اولویتی برتر برای آلمان و ناتو خوانده‌اند، به‌ویژه در زمانی که کشورهای اروپایی در حال افزایش توان نظامی خود برای بازدارندگی در برابر آنچه تهدیدی رو به رشد از سوی روسیه می‌دانند، هستند.

طبق این سند، هدف این است که به نیروهای آلمانی امکان حمله به «نقاط عمقی پشت خطوط دشمن» داده شود و توانایی پاسخ‌گویی با سلاح‌های متعارف «زیر آستانه هسته‌ای» حفظ شود. این طرح چهار بخش دارد که نخستین سلاح‌ها از سال ۲۰۲۷ تحویل داده می‌شوند و پیشرفته‌ترین سامانه‌ها نیز به طور مشترک با انگلیس ساخته شده و برای اواسط دهه آینده برنامه‌ریزی شده‌اند.

گفت‌وگوهای داخلی وزارت دفاع آلمان حاکی از آن است که «نزدیک به ۱۲ میلیارد یورو» از بودجه برای این طرح ارتقای تسلیحاتی پیش‌بینی می‌شود. این بودجه هنوز تصویب نشده است. سند دیگری از این وزارتخانه نیز نشان می‌دهد که هزینه‌ها برآورد و به عنوان بخشی از فرایند برنامه‌ریزی بودجه دولت ارائه شده است.

در ادامه این مطلب مطرح شد: برلین قصد دارد در سریع‌ترین بخش از این برنامه تسلیحاتی آلمان از سال ۲۰۲۷ یک موشک کروز کم‌هزینه و قابل‌تولید انبوه را به خدمت بگیرد که بر اساس درس‌های جنگ اوکراین -قابلیت کی‌یف در استفاده از پهپادها و موشک‌های ارزان‌قیمت برای هدف قرار دادن زیرساخت‌های روسیه- طراحی شده است. سه گزینه اصلی شامل موشک آنتم از استارتاپ آمریکایی-اسرائیلی کاوننت، موشک بارس از یک شرکت اوکراینی نامشخص و موشک فلامینگو از شرکت اوکراینی فایر پوینت هستند که آلمان با دو تامین‌کننده آن‌ها در حال مذاکره برای دریافت نمونه‌های تایید کیفی تا سال آینده است و هم‌زمان قراردادهای چارچوب تولید انبوه را آماده می‌کند.

وزارت دفاع آلمان تاکید کرده است که این سامانه‌های مقرون‌به‌صرفه با قابلیت اشباع پدافند هوایی دشمن از طریق حملات انبوه، برای بازدارندگی معتبر در برابر روسیه «ضروری» و «دارای توان عملیاتی بالا» هستند.

بخش بعدی این طرح، آمریکایی است. فریدریش مرتس، ‌صدراعظم آلمان در اوایل ژوئیه به بوندستاگ (پارلمان آلمان) گفت که آلمان در جریان نشست ناتو در آنکارا با دولت آمریکا به توافقی برای خرید موشک‌های کروز تاماهاوک و استقرار آن‌ها در آلمان دست یافته است. او افزود که برلین هم‌زمان سامانه‌های اروپایی خود را توسعه خواهد داد.

بر اساس این اسناد، هدف داخلی آلمان این است که تا پایان دهه جاری، به توانمندی اولیه پرتابگرهای تایفون آمریکایی مسلح به موشک‌های تاماهاوک دست پیدا کند. این خرید به بریلن یک سلاح دوربرد اثبات‌شده می‌دهد.

دو بخش پایانی این طرح با بریتانیا توسعه می‌یابد. آلمان و بریتانیا روی یک موشک کروز پیشرفته جدید و یک سلاح سرشی مافوق‌صوت کار می‌کنند که بخشی از توافق موسوم به ترینیتی هاوس سال گذشته است و اسناد نشان می‌دهد هدف، دستیابی به توانایی اولیه تا اواسط دهه آینده است. دو دولت پیشتر صراحتا اعلام کرده‌اند که سلاح‌های دوربرد جدید آن‌ها باید بتوانند به اهدافی در فاصله بیش از ۲ هزار کیلومتری برسند.

نشریه آمریکایی در بخش پایانی این طرح موشکی را «تغییری بزرگ» برای برلین توصیف کرده و نوشت: به جای انتظار برای یک موشک جدید اروپایی، برلین انواع مختلفی از سلاح‌ها را می‌خواهد-موشک‌های ارزان‌تر که بتوان آن را تولید انبوه کرد، تاماهاوک‌های آمریکایی که دسترسی به آن سریع‌تر امکان‌پذیر است و سلاح‌های پیشرفته‌تر اروپایی برای آینده. این انباشت تسلیحاتی در حالی رخ می‌دهد که فرماندهان نظامی آلمان هشدار می‌دهند که روسیه ممکن است تا پایان دهه جاری قادر به حمله به خاک ناتو باشد. برلین می‌خواهد اطمینان حاصل کند که اگر بازدارندگی شکست خورد، زیرساخت‌های نظامی روسیه صرفا به دلیل فاصله از خط مقدم، در امان نخواهند بود.