به گزارش اکوایران به نقل از تسنیم، روزنامه واشنگتنپست در یادداشتی به قلم مکس بوت به بررسی آسیبپذیری شدید پایگاههای نظامی آمریکا در منطقه پرداخته و هشدار داده است که تجربه جنگ با ایران، زنگ خطری جدی برای نبرد احتمالی با چین خواهد بود. برخی محورهای این گزارش به این شرح است:
1. فرپاشی فرض تاریخی «امنیت پایگاهها»
از زمان جنگ جهانی دوم و حملات پرل هاربر، راهبرد نظامی آمریکا بر اتکا به شبکهای گسترده از 750 پایگاه در 80 کشور استوار بوده است؛ با این فرض که برتری جویی هوایی مطلق آمریکا، امنیت این پایگاهها و مبادی پشتیبانی را تضمین میکند، فرضیهای که اکنون با حملات موشکی و پهپادی ایران باطل شده است.
2. ناکارآمدی سامانههای پدافندی
تجربه نبرد با ایران نشان داد که حتی متراکمترین سامانههای پدافندی نیز توان مقابله مداوم با حملات ترکیبی پهپادی و موشکی با دقت بالا را ندارند؛ آسیب دیدن زیرساختها، آشیانهها و رادارهای آمریکایی ثابت کرد که پایگاههای ثابت به اهدافی آسان تبدیل شدهاند.
3. اتمام سریع ذخایر رهگیر و هزینههای کمرشکن
جنگ اخیر آشکار ساخت که استفاده از رهگیرهای میلیون دلاری برای سرنگونی پهپادها و موشکهای ارزانقیمت، از نظر اقتصادی و لوجستیکی پایدار نیست و انبار تسلیحات پدافندی آمریکا را به سرعت خالی میکند.
4. زنگ خطر هشداردهنده برای جنگ احتمالی با چین
اگر ایران توانسته آسیبهای جدی به پایگاههای منطقهای وارد کند، در صورت بروز نبرد در شرق آسیا، پایگاههای کلیدی آمریکا مانند «گوآم» یا پایگاههای ژاپن در برابر انبار عظیم موشکی و قدرتمندتر چین به شدت نفوذپذیر و غیرقابل استقرار خواهند بود.
5. تغییر اجباری آرایش نظامی آمریکا
تحلیلگران تاکید میکنند که عصر پایگاههای عظیم، ثابت و مرکزیتیافته به پایان رسیده است؛ واشنگتن مجبور است به سمت دکترین پراکندگی نیروها، تحرکپذیری بالا، کوچکسازی پایگاهها و ساختارهای زیرزمینی حرکت کند.
6. ناکارآمدی مدل جنگی «کوههای آهن»
راهبرد سنتی تجمع انبوه تجهیزات و تسلیحات در یک نقطه قبل از شروع عملیات بزرگ (مانند جنگهای 1991 و 2003 عراق) در نبردهای مدرنِ متکی بر پهپاد و شناسایی ماهوارهای، جز فراهم کردن سیبلهای بزرگ برای دشمن حاصلی ندارد.
7. جمعبندی
تحلیل واشنگتنپست نشان میدهد که جنگ با ایران خطای راهبردی اتکای آمریکا به پایگاههای ثابت را آشکار کرد؛ آسیبی که ثابت میکند قدرت نظامی آمریکا بدون بازنگری بنیادین در دکترین استقرار نیروها، در مواجهه با قدرتهای بزرگ آسیبپذیر خواهد بود.
