به گزارش اکوایران، آمریکا در جنگ با ایران بیش از پیش به سامانه‌های بدون سرنشین متکی شده است؛ تغییری که پس از سرنگونی یک جنگنده اف‌ـ۱۵ و عملیات پرهزینه نجات خدمه آن اهمیت بیشتری یافت. نیروی دریایی آمریکا طی پنج سال گذشته با تشکیل «گروه ویژه ۵۹» در بحرین، استفاده از فناوری‌های بدون سرنشین و هوش مصنوعی را برای شناسایی، پشتیبانی و حمله توسعه داده است.
اکوایران: جنگ بر سر طیف الکترومغناطیسی و حفاظت از دارایی‌های فضایی، به بخش مهمی از عملیات نظامی مدرن تبدیل شده است.
شناور خورشیدی و بادی «وویجر» می‌تواند تا ۱۰۰ روز در دریا بماند و با دوربین، رادار و سونار به شناسایی و کشف مین کمک کند. پهپادهای شناسایی «وی‌بت» و زیردریایی‌های بدون سرنشین «دایو ال‌دی» و «ریموس ۶۰۰» نیز برای پایش منطقه و پاک‌سازی مین‌ها به کار گرفته شده‌اند. قایق بدون سرنشین «کورسیر» در عملیات نجات خدمه یک بالگرد آپاچی نقش داشته و قایق‌های انفجاری و مهمات سرگردان نیز برای حمله استفاده شده‌اند.
تحول در تولید و خرید تسلیحات
این تغییر تنها به تاکتیک‌های نظامی محدود نیست. آمریکا با سرعت در حال افزایش تولید سامانه‌های بدون سرنشین است و شرکت‌هایی مانند اندوریل، سارونیک و سیل‌درون در این روند نقش دارند. چاپ سه‌بعدی و روش‌های نوین تولید نیز امکان افزایش شمار تجهیزات را فراهم می‌کنند. این سامانه‌ها به آمریکا کمک کرده‌اند تحرکات منطقه را شناسایی کند و خطر نیروهای انسانی را کاهش دهد؛ بااین‌حال، برخی مأموریت‌ها همچنان به خلبانان و ملوانان نیاز دارند. تحول اساسی، هم در شیوه جنگیدن و هم در سرعت تأمین و تولید تجهیزات نظامی رخ می‌دهد.
این گزارش تصویری را تایم تهیه کرده است و اکوایران آن را همراه با زیرنویس فارسی ارائه می‌دهد.
