هوش مصنوعی دیگر صرفاً یک فناوری نوظهور نیست؛ این فناوری اکنون به مسئلهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی تبدیل شده است. اتفاق اخیر در کره جنوبی، نمونهای روشن از این تحول است. ماجرا از پیشنهاد یکی از مشاوران اقتصادی ارشد دولت کره آغاز شد؛ پیشنهادی مبنی بر دریافت بخشی از سود شرکتهای فعال در حوزه هوش مصنوعی از طریق مالیات و توزیع آن میان شهروندان در قالب «سود سهام شهروندی».
انتشار این ایده کافی بود تا بازار سهام کره جنوبی با افت قابل توجهی مواجه شود و سهام غولهای فناوری مانند سامسونگ و SK Hynix کاهش یابد.
دلیل این واکنش شدید روشن است؛ اقتصاد کره جنوبی وابستگی عمیقی به شرکتهای فناوری و تولیدکنندگان تراشههای هوش مصنوعی دارد. سرمایهگذاران نگرانند که افزایش مالیاتها، سودآوری شرکتها، سرعت نوآوری و توان رقابتی این کشور را در رقابت جهانی AI کاهش دهد.
در عین حال، این بحث تنها به کره جنوبی محدود نیست. در آمریکا و دیگر اقتصادهای بزرگ نیز موضوع «تقسیم ثروت حاصل از هوش مصنوعی» به یکی از مهمترین مباحث سیاستگذاری تبدیل شده است.
شاید مهمترین نبرد سالهای آینده، نه رقابت برای ساخت هوش مصنوعی، بلکه رقابت بر سر توزیع ثروتی باشد که AI خلق میکند.
