اکو ایران: ناظر با سابقه نظامی روسیه گفت: «دفاع موزاییکی یک راهبرد قدیمی ایرانی است که در دهه ۲۰۰۰ و همزمان با اشغال افغانستان و عراق توسط آمریکا و آغاز نخستین بحران درباره برنامه هسته‌ای ایران اتخاذ شد».

به گزارش اکو ایران به نقل از ایسنا، یوری لیامین ناظر باسابقه نظامی روس افزود: «ایران درک کرد که با توجه به برتری آمریکا در قدرت هوایی، اطلاعاتی و سایر حوزه‌ها، این خطر وجود دارد که بخش عمده یا حتی تمام فرماندهان ارشد کشته شوند برای همین از این دکترین استفاده می‌کند».

به نقل از خبرگزاری اسپوتنیک، دفاع موزاییکی بر پایه «واگذاری حداکثری اختیارات به فرماندهی‌های استانی، پایگاه‌ها و سایر سطوح، و فراهم کردن امکان انجام عملیات رزمی به‌صورت خودمختار برای آن‌ها» بنا شده است.

لیامین همچنین خاطرنشان کرد که تشدید تنش‌های کنونی در منطقه نخستین باری است که دفاع موزاییکی در عمل آزموده می‌شود، چرا که این دکترین «به‌طور مشخص برای سناریوی یک جنگ تمام‌عیار با ایالات متحده طراحی شده بود.»

به گفته او، مزیت کلیدی این راهبرد آن است که مدافعان، ایران را «به قطعات جداگانه یک موزاییک تبدیل می‌کند؛ به‌گونه‌ای که از دست رفتن برخی قطعات، به فروپاشی کامل منجر نمی‌شود. این امر تاثیر حملات قطع سر (هدف قرار دادن فرماندهی) را به‌طور قابل‌توجهی کاهش می‌دهد، زیرا نیروهای میدانی بر اساس طرح‌های از پیش تعیین‌شده یا دستورالعمل‌های کلی دریافتی به عملیات ادامه می‌دهند، مشروط بر اینکه زنجیره فرماندهی به‌طور کامل از هم نپاشیده باشد.»

با این حال، به گفته لیامین، دفاع موزاییکی با «ریسک‌هایی» نیز همراه است؛ از جمله احتمال «تاخیر» در توافق‌های آتش‌بس با کشورهای همسایه خلیج فارس و «افزایش احتمال خطا در هدف‌گیری» و موارد مشابه.