به گزارش اکو ایران به نقل از ایرنا از شبکه ان بی سی، در نظرسنجی ان بی سی و سازمان سوروی مانکی که از ۳۰ مارس تا ۱۳ آوریل انجام شد و روز یکشنبه نتایج آن منتشر شد، میزان محبوبیت دونالد ترامپ در مدیریت تورم و هزینههای زندگی تنها ۳۲ درصد است که نسبت به حدود ۴۰ درصد سال گذشته کاهش یافته است و حدود نیمی از آمریکاییها اکنون به شدت از عملکرد او در این زمینه ناراضی هستند.
این نظرسنجی نشان میدهد که ۲۹ درصد از آمریکاییها اقتصاد را مسئله اصلی خود میدانند و ۲۴ درصد دیگر تهدید علیه دموکراسی را مهمترین نگرانی خود اعلام کرده اند.
در همین حال، تقریباً دو سوم آمریکاییها از نحوه مدیریت ترامپ در جنگ علیه ایران ناراضی هستند و ۵۴ درصد به شدت مخالف آن هستند.
این نظرسنجی که در زمان اعلام آتشبس موقت توسط ترامپ در محل انجام شد، پس از اعلام این خبر تغییر قابل توجهی در نظرات مشاهده نشد.
این نظرسنجی همچنین نشان داد که حمایت از ترامپ در میان حامیان جنبش موسوم به ماگا همچنان بالاست و ۸۷ درصد از اقدامات وی حمایت می کنند.
با این حال، این نظرسنجی نشان داد که اکثریت ۶۱ درصدی آمریکاییها میگویند که آمریکا نباید هیچ اقدام نظامی دیگری در ایران انجام دهد، تعداد کمی یعنی ۱۶ درصد اعتقاد دارند که آمریکا باید فقط به حملات هوایی ادامه دهد و ۲۳ درصد نیز معتقدند که واشنگتن باید گزینههایی از جمله استفاده از نیروهای زمینی را در نظر بگیرد.
نظرسنجی شبکه ان بی سی از ۳۰ مارس تا ۱۳ آوریل به صورت آنلاین انجام شد و ۳۲ هزار و ۴۳۳ بزرگسال آمریکایی با حاشیه خطای مثبت یا منفی ۱.۸ درصد در آن شرکت کردند.
پیش از این، بر اساس نتایج یک نظرسنجی که نشریه آمریکایی پولیتیکو آن را منتشر کرد که هفت هفته پس از آغاز تجاوز نظامی مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران، تنها ۱۵ درصد از شهروندان ایالات متحده معتقدند دونالد ترامپ رئیسجمهور این کشور به اهداف خود در جنگ با ایران دست یافته است.
جنگی که قرار بود با ادعاهای امنیتی و سیاسی توجیه شود، در افکار عمومی غرب بیش از هر چیز با گرانی، تردید و کاهش اعتماد به آمریکا و رژیم صهیونیستی گره خورده است. بسیاری از ناظران و کارشناسان در اروپا معتقدند که دامنه شکاف از سطح تقابل تهران و واشنگتن فراتر رفته و به درون اردوگاه غرب کشیده شده است. از این منظر، روایت رسمی آمریکا درباره ضرورت و مشروعیت جنگ، دیگر نهتنها در افکار عمومی داخل این کشور، بلکه در میان جوامع و نخبگان سیاسی متحدان غربی آن نیز با تردید و بیاعتمادی فزاینده روبهروست.
