ایران به مدت ۴۷ سال با ایالات متحده و بقیه جهان بازی کرده است (تأخیر، تأخیر، تأخیر!) و سپس سرانجام وقتی باراک حسین اوباما رئیسجمهور شد، به «گنج» رسید.
او نه تنها با آنها خوب بود، بلکه عالی بود، واقعاً به طرف آنها رفت، اسرائیل و همه متحدان دیگر را کنار گذاشت و به ایران یک فرصت جدید و بسیار قدرتمند برای زندگی داد.
صدها میلیارد دلار و ۱.۷ میلیارد دلار پول نقد سبز به تهران منتقل شد و روی یک سینی نقرهای به آنها داده شد. هر بانکی در واشنگتن دیسی، ویرجینیا و مریلند خالی شد — اینقدر پول زیاد بود که وقتی رسید، آنها نمیدانستند با آن چه کنند. آنها هرگز چنین پولی ندیده بودند و دیگر هم نخواهند دید. پولها در چمدانها و کیفها از هواپیما خارج شد و ایرانیها نمیتوانستند خوششانسی خود را باور کنند.
آنها بالاخره بزرگترین سادهلوح را پیدا کردند، به شکل یک رئیسجمهور آمریکایی ضعیف و احمق. او به عنوان «رهبر» ما فاجعه بود، اما نه به بدی جو بایدن خوابآلود! به مدت ۴۷ سال ایرانیها ما را «گول زدهاند»، ما را منتظر نگه داشتهاند.
