به گزارش اکوایران، هند در حال گام برداشتن برای بهبود بازیافت مواد معدنی حیاتی است و در این راستا برنامهای ۱۵ میلیارد روپیهای (معادل ۱۶۶ میلیون دلار) تدوین کرده است. هدف این برنامه کاهش وابستگی به واردات مواد کلیدی برای فناوریهای سبز مثل لیتیوم، کبالت و نیکل است که برای تولید خودروهای برقی، ذخیرهسازی انرژی و انرژیهای تجدیدپذیر ضروری هستند.
این برنامه مشوقهایی برای شرکتها دارد که از جمله آنها میتوان به یارانه ۲۰ درصدی هزینههای سرمایهگذاری و مشوقهای مبتنی بر عملکرد اشاره کرد. درخواستها برای این برنامه از ماه اکتبر آغاز شده و تا اول آوریل ادامه خواهد داشت. این طرح اولین مرحله از برنامه ملی مواد معدنی حیاتی است که به دنبال کاهش وابستگی هند به چین و ایجاد منابع داخلی برای مواد معدنی کلیدی است.
در حال حاضر بخش زیادی از ضایعات الکترونیکی هند وارد بازارهای غیررسمی میشود که کارگران در شرایط غیر بهداشتی و خطرناک این ضایعات را پردازش میکنند. دولت هند امیدوار است که با اجرای این برنامه، علاوه بر حفظ منابع و سلامت کارگران، وابستگی به واردات از چین را کاهش دهد.
شرکتها مانند آترو ریسایکلینگ و لوهم کلینتک به شدت به دنبال استفاده از مشوقهای دولتی برای افزایش ظرفیت بازیافت خود هستند. این شرکتها قصد دارند با استفاده از فناوریهای پیشرفته، مواد معدنی ضروری مثل لیتیوم و کبالت را از باتریهای فرسوده و ضایعات الکترونیکی بازیابی کنند.
پیشبینیها نشان میدهند که این طرح میتواند ظرفیت بازیافت مواد حیاتی را به ۲۷۰,۰۰۰ تن در سال برساند و در نهایت ۴۰,۰۰۰ تن مواد معدنی را سالانه بازیابی کند. همچنین انتظار میرود این برنامه موجب جذب سرمایهگذاری خصوصی به ارزش ۸۰ میلیارد روپیه و ایجاد حدود ۷۰,۰۰۰ شغل جدید در کشور شود.
با افزایش تولید ضایعات الکترونیکی در هند، این کشور به دنبال یافتن راههایی است که مواد ارزشمندی مثل لیتیوم و کبالت را از این ضایعات استخراج کند تا نیاز به واردات کاهش یابد. اما کارشناسان هشدار میدهند که برای موفقیت این برنامه، همکاری با بخش غیررسمی جمعآوری ضایعات و آموزش آنها برای بازیافت مناسب ضروری است.در نهایت، هند امیدوار است که با تقویت بازیافت مواد معدنی حیاتی، به خودکفایی در این زمینه برسد و به این ترتیب وابستگی به واردات را کاهش دهد، ضمن اینکه همزمان اهداف زیستمحیطی خود را نیز دنبال کند.
جنگ تجاری آمریکا و چین بر سر مواد معدنی کمیاب
در سالهای اخیر، رقابت برای دسترسی به مواد معدنی کمیاب، از جمله لیتیوم، کبالت و نیکل، که برای تولید فناوریهای پیشرفته و انرژیهای تجدیدپذیر ضروری هستند، به موضوعی مهم در جنگ تجاری میان آمریکا و چین تبدیل شده است. چین به عنوان بزرگترین تولیدکننده این مواد، تسلط زیادی بر بازار جهانی دارد، که باعث شده کشورهای دیگر، از جمله آمریکا، تلاشهایی برای کاهش وابستگی به چین و تأمین این منابع از دیگر مناطق داشته باشند.
یکی از اقدامات جنجالی آمریکا در این راستا، تلاش برای تصرف گرینلند به عنوان منبعی غنی از مواد معدنی بوده است. در سال ۲۰۱۹، دونالد ترامپ پیشنهاد خرید این منطقه را مطرح کرد تا به منابع معدنی آن دسترسی پیدا کند، اگرچه این پیشنهاد با مخالفت شدید روبهرو شد.
این رقابت جهانی برای مواد معدنی حیاتی باعث شده کشورهای دیگری مانند هند نیز به دنبال تقویت منابع داخلی خود برای کاهش وابستگی به واردات از چین و دیگر کشورها باشند. برنامههای بازیافت مواد معدنی حیاتی مانند طرح هند برای بازیابی لیتیوم و کبالت از ضایعات الکترونیکی، گامی در این جهت است.
