به گزارش اکوایران، سرمایهگذاران استرالیایی شرکت معدنی ریو تینتو از تصمیم این شرکت برای پایان دادن به مذاکرات ادغام با شرکت گلنکور خبر دادند. این مذاکرات که از ماه ژانویه آغاز شده بود، در صورت موفقیت میتوانست بزرگترین شرکت معدنی جهان با ارزشی بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار را ایجاد کند.
رویترز نوشت، ریو تینتو اعلام کرد که دو طرف نتوانستند به توافقی برسند که برای سهامداران ارزش کافی داشته باشد. یکی از نگرانیهای اصلی سرمایهگذاران این بود که ریو برای گسترش فعالیتهای خود در حوزه مس، مجبور شود مبلغی بیش از ارزش واقعی گلنکور پرداخت کند. گزارشها نشان میداد که گلنکور خواهان سهم ۴۰ درصدی از شرکت ادغامشده بوده است.
ارزش ترکیبی دو شرکت حدود ۲۳۲میلیارد دلار برآورد شده است، اما اختلاف بین آنچه ریو حاضر به پرداخت بود و ارزش مورد انتظار گلنکور، غیرقابل حل به نظر میرسید.
برخی از سرمایهگذاران معتقدند این تصمیم نشاندهنده انضباط مالی مدیریت ریو تینتو است و از پرداخت هزینههای بیش از حد جلوگیری کرده است. به گفته آنان، انجام چنین ادغامی میتوانست چند سال پیچیدگی و عدمقطعیت برای شرکت ایجاد کند.
پس از اعلام این خبر، سهام ریو تینتو در بورس استرالیا رشد کرد و حتی به بالاترین سطح تاریخی خود رسید، هرچند در ادامه بخشی از این رشد کاهش یافت.
مدیرعامل ریو تینتو اعلام کرده که قصد دارد شرکت را «قویتر، متمرکزتر و سادهتر» کند و تمرکز را روی داراییها و پروژههای اصلی بگذارد. برخی تحلیلگران نیز میگویند ادغام با گلنکور با این استراتژی همخوانی نداشت و شرکتهای معدنی در گذشته سابقه موفقی در ادغامهای بسیار بزرگ نداشتهاند.
در مجموع، بسیاری از سهامداران معتقدند توقف این مذاکرات تصمیمی محتاطانه و به نفع ریو تینتو بوده و اکنون شرکت باید روی پروژههای رشد فعلی خود تمرکز کند.
پیشینه مذاکرات ریو تینتو و گلنکور
به گزارش اکوایران، مذاکرات اخیر میان دو غول معدنی جهان، ریو تینتو و گلنکور، تنها یک رویداد کوتاهمدت نبود، بلکه ریشه در سالها تلاش برای ادغام این دو شرکت دارد. ایده ترکیب این دو بازیگر بزرگ صنعت معدن، نخستین بار در دهه گذشته مطرح شد؛ زمانی که ایوان گلازنبرگ، مدیرعامل وقت گلنکور، ادغام با ریو تینتو را بهعنوان یک هدف راهبردی دنبال میکرد. هدف از این اقدام، ایجاد یک شرکت معدنی بسیار بزرگ با نفوذ گسترده در بازارهای جهانی فلزات و مواد معدنی بود.
در سالهای ۲۰۱۴ و سپس در مقاطع بعدی، تلاشهایی برای نزدیککردن دو شرکت صورت گرفت، اما اختلاف در ارزشگذاری داراییها، ساختار مدیریتی و سهم هر طرف در شرکت ادغامی، مانع از تحقق این هدف شد. در آن زمان نیز ریو تینتو تمایلی به واگذاری کنترل مدیریتی نداشت و گلنکور بر دستیابی به سهمی قابلتوجه در شرکت جدید تأکید میکرد.
با گذشت زمان و تغییر شرایط بازار، انگیزههای اقتصادی برای این ادغام تقویت شد. گلنکور در دهه گذشته با کاهش قابلتوجه تولید مس روبهرو شد و در پی تقویت سبد داراییهای خود و بازگشت به مسیر رشد بود. در مقابل، ریو تینتو که وابستگی بالایی به سنگآهن دارد، بهدنبال تنوعبخشی و افزایش حضور در بازار مس و فلزات مرتبط با گذار انرژی بود. همین منافع مکمل باعث شد مذاکرات جدید در اوایل سال ۲۰۲۶ آغاز شود.
