به گزارش اکوایران- در همین راستا، شرکت Deep Sea Minerals که بهتازگی از نام پیشین خود (Copperhead Resources) تغییر برند داده، برنامه های خود را برای ورود به این صنعت اعلام کرده است. این شرکت کانادایی در نظر دارد با دریافت مجوز های اکتشافی، فعالیت خود را در مناطق غنی از منابع معدنی در اقیانوس آرام، از جمله منطقه کلاریون-کلیپرتون (CCZ) و محدوده اقتصادی انحصاری جزایر کوک آغاز کند.
بر اساس اعلام این شرکت، درخواست رسمی برای دریافت مجوز اکتشاف به National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) ارائه شده و در صورت تأیید، عملیات اولیه می تواند از اواخر سال ۲۰۲۶ یا اوایل ۲۰۲۷ آغاز شود. این شرکت پیش تر نیز موفق شده بود از طریق یک تأمین مالی خصوصی، بیش از ۴ میلیون دلار سرمایه جذب کند، موضوعی که نشان دهنده افزایش توجه سرمایه گذاران به این حوزه است.
صنعتی نوپا با ظرفیت های گسترده
مدیرعامل این شرکت، James Deckelman، معدنکاری اعماق دریا را صنعتی در حال شکل گیری توصیف می کند که در نقطه ای تعیین کننده از نظر تحول قرار دارد. به گفته او، این صنعت شباهت هایی با مراحل ابتدایی توسعه استخراج نفت در آب های عمیق دارد، دوره ای که با تردیدها و ریسک های بالا همراه بود، اما در نهایت به یکی از ارکان اصلی تأمین انرژی تبدیل شد.
در حال حاضر، تعداد شرکت های فعال و بورسی در این حوزه محدود است. از جمله بازیگران اصلی می توان به The Metals Company اشاره کرد که بخش هایی از منطقه CCZ را در اختیار دارد. با این حال، به گفته فعالان این صنعت، این مناطق تنها بخش کوچکی از ظرفیت های موجود را پوشش می دهند و بخش عمده ای از این پهنه همچنان بکر و دست نخورده باقی مانده است.
همچنین اخیراً اعلام شده که شرکت American Ocean Minerals قصد دارد از طریق ادغام با Odyssey Marine Exploration، یک شرکت بزرگ معدنکاری اعماق دریا با ارزش تقریبی یک میلیارد دلار ایجاد کند، اقدامی که نشان دهنده افزایش تحرکات در این بخش است.
مدل کسبوکار و رویکرد عملیاتی
یکی از ویژگی های قابل توجه استراتژی Deep Sea Minerals، استفاده از مدل «دارایی سبک» است. در این مدل، شرکت به جای سرمایه گذاری مستقیم در تجهیزات گران قیمت، خدمات مورد نیاز از جمله کشتی ها، سیستم های جمع آوری و عملیات اجرایی را از طریق پیمانکاران تخصصی تأمین خواهد کرد. این رویکرد می تواند ریسک سرمایه گذاری را کاهش داده و انعطاف پذیری عملیاتی را افزایش دهد.
در حال حاضر، این شرکت در حال بررسی گزینه های مختلف فناوری و تکمیل تیم فنی خود است تا در زمان آغاز عملیات، از آمادگی لازم برخوردار باشد.
پیشران های ژئوپلیتیکی و اقتصادی
رشد توجه به معدنکاری اعماق دریا، بیش از هر چیز تحت تأثیر افزایش تقاضا برای فلزات استراتژیکی مانند کبالت، نیکل، منگنز و مس است، موادی که در تولید باتری ها، توسعه انرژی های پاک، زیرساخت های دیجیتال و صنایع دفاعی کاربرد گسترده ای دارند.
در مقابل، تمرکز بالای زنجیره تأمین این مواد به ویژه در حوزه فرآوری در برخی کشورها، از جمله چین، نگرانی هایی را در میان اقتصاد های بزرگ جهان ایجاد کرده است. به همین دلیل، ایالات متحده و متحدانش به دنبال تنوع بخشی به منابع تأمین و کاهش وابستگی به بازیگران محدود هستند.
چالش های زیست محیطی
با وجود چشم انداز اقتصادی مثبت، معدنکاری اعماق دریا با انتقادات جدی از سوی گروه های زیست محیطی مواجه است. منتقدان نسبت به اثرات احتمالی این فعالیت ها بر اکوسیستم های ناشناخته بستر دریا هشدار می دهند.
در مقابل، حامیان این صنعت معتقدند که استخراج گره های چند فلزی از کف دریا، در مقایسه با معدنکاری خشکی، می تواند اثرات مخرب کمتری داشته باشد، چرا که نیاز به تخریب گسترده زمین، جنگل زدایی و مصرف بالای آب ندارد. با این حال، ایجاد رسوبات معلق و اختلال در زیستگاه های دریایی از جمله چالش هایی است که همچنان مورد بحث قرار دارد.
معدنکاری اعماق دریا در حالی به سرعت در حال تبدیل شدن به یکی از محورهای جدید تأمین مواد معدنی است که همزمان با فرصتهای اقتصادی قابلتوجه، با چالش های زیست محیطی و مقرراتی نیز روبهروست. ورود بازیگران جدیدی مانند Deep Sea Minerals نشان می دهد که این صنعت در آستانه گذار از یک مفهوم نوظهور به یک واقعیت تجاری قرار دارد؛ گذاری که در سال های آینده می تواند نقش مهمی در تأمین نیازهای فزاینده اقتصاد جهانی ایفا کند.
