اکوایران: گزارش جدید انجمن جهانی فولاد نشان می‌دهد پیامدهای جنگ ایران، چشم‌انداز بازار جهانی فولاد را تضعیف کرده و رشد تقاضا را به‌شدت کاهش داده است؛ روندی که بیش از همه از افت مصرف در خاورمیانه و تشدید نااطمینانی‌های اقتصادی ناشی می‌شود.

به گزارش اکوایران- انجمن جهانی فولاد (World Steel Association) پیش‌بینی خود از تقاضای جهانی فولاد در سال ۲۰۲۶ را به‌دلیل پیامدهای جنگ ایران کاهش داد. بر اساس این گزارش، رشد تقاضای فولاد که پیش‌تر ۱.۳ درصد برآورد شده بود، اکنون به حدود ۰.۳ درصد کاهش یافته و انتظار می‌رود مجموع تقاضا به حدود ۱.۷۲ میلیارد تن برسد.

این بازنگری به طور عمده ناشی از افت مصرف فولاد در خاورمیانه است؛ منطقه‌ای که به‌دلیل درگیری‌های نظامی، اختلال در پروژه‌های عمرانی و کاهش فعالیت‌های اقتصادی با کاهش تقاضا مواجه شده است. در واقع، جنگ باعث شده روندی که می‌توانست به رشد قابل توجه در این منطقه منجر شود، به‌طور جدی تضعیف گردد.

انجمن جهانی فولاد در گزارش «چشم‌انداز کوتاه‌مدت» خود تأکید کرده که بازار جهانی فولاد همچنان در حال عبور از یک دوره تعدیل ساختاری است؛ دوره‌ای که از سال ۲۰۲۲ آغاز شده و به کاهش تقاضا در بسیاری از اقتصادها انجامیده است. با این حال، انتظار می‌رود این روند در سال‌های آینده به‌تدریج بهبود یابد.

بر اساس این پیش‌بینی‌ها، تقاضای جهانی فولاد در سال ۲۰۲۷ با شتاب بیشتری رشد خواهد کرد و به حدود ۲.۲ درصد افزایش می‌یابد. این بهبود به طور عمده ناشی از تغییرات منطقه‌ای و رشد تقاضا در اقتصادهای نوظهور است.

در میان بازارهای بزرگ، چین به‌عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده فولاد جهان با کاهش حدود ۱.۵ درصدی تولید در سال جاری مواجه خواهد شد. این کاهش عمدتاً به مشکلات ادامه‌دار در بخش املاک و ساخت‌وساز این کشور مربوط است. با این حال، انتظار می‌رود تقاضا در چین در سال ۲۰۲۷ تثبیت شود.

در مقابل، هند به‌عنوان سریع‌ترین بازار در حال رشد فولاد، همچنان روندی صعودی را تجربه می‌کند. پیش‌بینی می‌شود تقاضای فولاد در این کشور در سال ۲۰۲۶ حدود ۷.۴ درصد و در سال ۲۰۲۷ بیش از ۹ درصد افزایش یابد که نشان‌دهنده نقش پررنگ اقتصادهای در حال توسعه در آینده این صنعت است.

در مجموع، این گزارش نشان می‌دهد که جنگ ایران به‌عنوان یک عامل ژئوپلیتیکی مهم، نه‌تنها بازار انرژی بلکه صنعت فولاد جهانی را نیز تحت تأثیر قرار داده است. کاهش تقاضا در خاورمیانه، همراه با چالش‌های ساختاری در اقتصادهای بزرگ، باعث شده چشم‌انداز کوتاه‌مدت این صنعت با احتیاط بیشتری ارزیابی شود، هرچند امید به بازگشت رشد در سال‌های آینده همچنان وجود دارد.