شکاف دستمزد میان زنان و مردان، پدیدهای جهانی است که در ایران نیز نمود قابل توجهی دارد. بر اساس دادههای جابویژن، زنان بهطور متوسط حدود ۳۰ درصد کمتر از مردان درآمد دارند. این نابرابری تنها به تبعیض مستقیم کارفرمایان محدود نمیشود.
رقم برآورد شده توسط جاب ویژن از این سو قابل اتکاست که از بطن یک پیمایش صدهزارنفری بدست آمده است. پژوهشهای اقتصادی، از جمله مطالعات «کلودیا گلدین» (برنده نوبل اقتصاد)، نشان میدهد که تفاوت در مسیرهای شغلی، وقفههای ناشی از فرزندآوری و آنچه «جریمه مادری» نامیده میشود، نقش مهمی در این شکاف دارند.
در سطح جهانی نیز سازمان بینالمللی کار گزارش داده که زنان بهطور میانگین ۲۰ درصد کمتر از مردان درآمد دارند؛ شکافی که برای زنان دارای فرزند یا شاغل در اقتصاد غیررسمی عمیقتر است.
تجربه برخی کشورها نشان میدهد که اصلاحات قانونی، تغییرات فرهنگی و بازتعریف نقشهای خانوادگی میتواند به کاهش این نابرابری کمک کند.
