به گزارش اکوایران به نقل از مهر، قرار بود اعلام یکی از مهمترین تصمیمهای تاریخ فیفا، در آستانه دیدار فینال جام جهانی و در هتل والدورف آستوریا شهر نیویورک انجام شود؛ جایی که جیانی اینفانتینو رئیس فیفا، قصد داشت از طرح جنجالی خود برای واگذاری بخشی از سهام رقابتهای تحت مالکیت این نهاد به سرمایهگذاران خصوصی رونمایی کند؛ طرحی که در میان سرمایهگذاران آن، نام جاشوا کوشنر، برادر جرد کوشنر داماد دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، نیز دیده میشد.
روزنامه نیویورک تایمز نوشت: یک شب پیش از این برنامه، اینفانتینو در برج ترامپ در کنار رئیسجمهور آمریکا حضور یافت و در جمعی متشکل از میلیاردرها، اعضای خانواده ترامپ و مدیران فدراسیونهای فوتبال، جام جهانی ۲۰۲۶ را «بزرگترین رویداد انسانی، اجتماعی و فرهنگی که بشر تاکنون به خود دیده است» توصیف کرد.
در آن مقطع، جایگاه اینفانتینو در رأس فوتبال جهان کاملاً مستحکم به نظر میرسید. او در صفحه اینستاگرام خود اعلام کرد که پس از اعلام نامزدیاش برای انتخابات ریاست فیفا در سال ۲۰۲۷، حمایت بیش از ۲۰۰ فدراسیون از مجموع ۲۱۱ عضو فیفا را برای انتخاب مجدد خود جلب کرده است. اینفانتینو در ماه آوریل رسماً برای چهارمین دوره ریاست نامزد شده بود و کنفدراسیونهای آفریقا، آسیا و آمریکای جنوبی نیز به صورت یکپارچه از او حمایت کرده بودند.
اگرچه جام جهانی با حاشیههای فراوانی از جمله رد درخواست ویزای برخی افراد، دخالتهای دولت ترامپ و تحقیقات متعدد در ایالتهای مختلف آمریکا درباره نحوه فروش بلیتهای مسابقات توسط فیفا همراه بود، اما درآمد خیرهکننده ۱۵ میلیارد دلاری این رقابتها موجب شد بسیاری از منتقدان مدیریت اینفانتینو سکوت اختیار کنند و انتقادهای خود را کنار بگذارند.
اعتماد به نفس رئیس فیفا تا حدی بود که پس از پایان مسابقات، برخلاف سنت همیشگی، حتی کنفرانس خبری پایانی نیز برگزار نکرد. او یکشنبه گذشته نیز در صفحه اینستاگرام خود با لحنی تند به منتقدان واکنش نشان داد و آنها را به «پراکنی نفرت» متهم کرد. اینفانتینو خطاب به مخالفانش نوشت: به جای اینکه انرژی خود را صرف نگرانی درباره فیفا کنید، بهتر است مدیتیشن کنید، دعا بخوانید یا فوتبال تماشا کنید.
اما تنها یک هفته بعد، شرایط کاملاً تغییر کرد و آینده اینفانتینو در رأس فیفا با بحرانی بیسابقه روبهرو شد.
سرعت سقوط جایگاه او برای بسیاری از ناظران فوتبال شگفتآور بود. بیانیه روز جمعه اینفانتینو مبنی بر توقف پروژه FIFA Forward Enterprise نیز نتوانست منتقدان سرسخت او را راضی کند.
اتحادیه فوتبال اروپا (یوفا) با انتشار بیانیهای شدیداللحن، این طرح را «توافقی پنهانی، غیرشفاف و پشت درهای بسته» توصیف کرد و اعلام داشت که اینفانتینو باید از سمت خود کنار برود. یوفا همچنین تأکید کرد که مدیریت فعلی فیفا نه تنها اعتماد یوفا، بلکه اعتماد بسیاری از اعضای خانواده فوتبال جهان را نیز از دست داده است.
اندکی بعد، کنفدراسیون فوتبال آمریکای شمالی، مرکزی و کارائیب (کونکاکاف) نیز به صف مخالفان پیوست و در بیانیهای اعلام کرد مدیران فعلی فیفا «دیگر فوتبال را در اولویت قرار نمیدهند» و خواستار «بازنگری کامل در عملکرد ریاست فعلی فیفا» شد.
بر اساس اطلاعاتی که منابع مختلف و آگاه، به شرط فاش نشدن هویتشان، در اختیار نشریه اتلتیک قرار دادهاند، «ویکتور مونتاگلیانی» رئیس کونکاکاف و نایبرئیس فعلی فیفا، به طور جدی در حال بررسی حضور در انتخابات آینده ریاست فیفا و رقابت با اینفانتینو است.
طبق مقررات، نامزدهای انتخابات باید تا ماه نوامبر ثبتنام کنند و انتخابات نیز در بهار سال آینده برگزار خواهد شد.
البته پیشبینی میشود تنها مونتاگلیانی رقیب اینفانتینو نباشد و چهرههای دیگری نیز وارد رقابت شوند. منابع نزدیک به یوفا میگویند احتمال اینکه نامزد نهایی مخالفان اینفانتینو از خارج از اروپا انتخاب شود، روزبهروز بیشتر میشود؛ نامزدی که بتواند با حمایت کامل یوفا، سایر کنفدراسیونها را نیز با خود همراه کند.
در همین حال، روز شنبه صفبندی حامیان و مخالفان رئیس فیفا آشکارتر شد. فدراسیونهای فوتبال قطر، مراکش و لبنان با انتشار بیانیههایی حمایت خود را از اینفانتینو اعلام کردند.
قطر که میزبان جام جهانی ۲۰۲۲ بود و مراکش که برای میزبانی دیدار نهایی جام جهانی ۲۰۳۰ تلاش میکند، از جمله نزدیکترین متحدان اینفانتینو در سالهای اخیر به شمار میروند.
با این حال، سیاست در فیفا بیش از هر چیز به تعداد آرای اعضا وابسته است. هرچند یوفا و کونکاکاف روی هم ۹۶ فدراسیون عضو را در اختیار دارند، اما این تعداد برای تغییر رئیس فیفا کافی نیست. اگر مخالفان قصد برکناری اینفانتینو را داشته باشند، علاوه بر حفظ اتحاد میان خود، باید حمایت کشورهای آفریقایی، آمریکای جنوبی و همچنین بخشی از اعضای آسیا و اقیانوسیه را نیز جلب کنند؛ مناطقی که اینفانتینو همچنان از نفوذ و محبوبیت قابل توجهی برخوردار است.
در روزها و هفتههای آینده مشخص خواهد شد که جیانی اینفانتینو تا چه اندازه آمادگی رویارویی با بحرانی طولانیمدت را دارد. به گفته منابع آگاه، با وجود افزایش فشارها در روزهای اخیر، هیچ نشانهای در داخل فیفا وجود نداشت که او به استعفا فکر کند. برعکس، بحثهای داخلی بیشتر بر این موضوع متمرکز بود که چگونه میتوان از طرح جنجالی فروش بخشی از سهام رقابتهای فیفا عقبنشینی کرد، بدون آنکه جایگاه او در ریاست این نهاد به خطر بیفتد.
با این حال، بزرگترین مشکل رئیس فیفا در شرایط فعلی، از دست رفتن اعتبار و اعتماد است.
در یکی از کمسابقهترین موضعگیریهای داخلی، کوین لامور، مدیر ارشد عملیاتی (COO) فیفا، در گفتوگو با خبرگزاری آسوشیتدپرس اعلام کرد کارکنان فیفا از سوی اینفانتینو «فریب خوردهاند» و افزود که پس از بیان حقیقت، حتی اگر شغلش را از دست بدهد، شبها با آرامش بیشتری خواهد خوابید.
لامور تصریح کرد: این پروژه، طرح یک نفر بود. اکنون زمان آن رسیده است که مدیران فوتبال از خود سؤالهای درستی بپرسند و تصمیمهای درستی بگیرند.
اظهارات او بازتاب گستردهای در فوتبال اروپا داشت. مدیران یوفا که لامور را از دوران حضورش در این نهاد میشناسند، تمایلی به استعفای او نداشتند؛ چرا که وی را یکی از معدود مدیران منطقی و متعادل در ساختار کنونی فیفا میدانند.
در ادامه بحران، کارلوس کوردیرو، مشاور نزدیک اینفانتینو و رئیس پیشین فدراسیون فوتبال آمریکا، نیز روز جمعه از سمت خود استعفا داد و طرح واگذاری بخشی از داراییهای فیفا را «توافقی بد» توصیف کرد.
با وجود بازتاب گسترده این استعفا، منابع نزدیک به فیفا معتقدند اهمیت آن کمتر از چیزی بود که در ابتدا به نظر میرسید. مأموریت اصلی کوردیرو، هماهنگی برگزاری جام جهانی در آمریکای شمالی و ارتباط با کاخ سفید بود و حتی در ابتدای همکاری خود، هیچ دستمزدی از فیفا دریافت نمیکرد.
این مدیر باسابقه که پیش از ورود به فوتبال در حوزه بانکداری سرمایهگذاری فعالیت داشت، بعدها با دریافت حقوق سالانه ۲۰۰ هزار دلار با فیفا همکاری کرد؛ هرچند نمایندگان او اعلام کردهاند تمام این مبلغ به یک بنیاد خیریه اهدا شده است.
کوردیرو، مانند بسیاری از مدیران ارشد فیفا، در سالهای گذشته در کنار اینفانتینو باقی مانده بود؛ حتی زمانی که رئیس فیفا تصمیمهای بحثبرانگیزی مانند سیاستهای جنجالی فروش بلیت جام جهانی یا اهدای نخستین جایزه صلح فیفا به دونالد ترامپ را اتخاذ کرد؛ تصمیمهایی که بدون اطلاع قبلی به نایبرئیسان و اعضای شورای فیفا اعلام شدند، اما هیچ پیامدی برای اینفانتینو به همراه نداشتند.
همزمان، روابط اینفانتینو با ماتیاس گرافستروم، دبیرکل فیفا، نیز به شدت تیره شده است.
منابع مختلف در داخل و خارج از فیفا میگویند گرافستروم نه تنها در تدوین طرح فروش بخشی از رقابتهای فیفا هیچ نقشی نداشت، بلکه از کنار گذاشته شدن خود از این روند نیز به شدت ناراضی بود.
به گفته همین منابع، دبیرکل فیفا طی یک سال گذشته از نحوه تصمیمگیریهای اینفانتینو رضایت نداشته و بسیاری از مدیران فدراسیونهای عضو نیز از اینکه رئیس فیفا، دبیرکل سازمان را از چنین تصمیم مهمی کنار گذاشته، ابراز شگفتی کردهاند.
البته سخنگوی فیفا در واکنش به این گزارشها اعلام کرد: «فیفا درباره گمانهزنیها پیرامون روابط داخلی خود اظهارنظر نمیکند.»
کارشناسان معتقدند حتی اگر اینفانتینو بتواند از این بحران جان سالم به در ببرد و در سمت خود باقی بماند، توانایی او برای پیشبرد برنامههای آینده به شدت محدود خواهد شد.
تنها دو هفته پیش، اینفانتینو و دونالد ترامپ به صورت علنی درباره افزایش تعداد تیمهای جام جهانی به ۶۴ تیم شوخی میکردند؛ طرحی که ابتدا از سوی کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی (CONMEBOL) مطرح شد و اینفانتینو نیز به تدریج از آن حمایت کرد.
اما اکنون اجرای چنین ایدهای، که پیشتر با مخالفت یوفا و کونکاکاف روبهرو بود، بسیار دشوارتر از گذشته به نظر میرسد.
از سوی دیگر، باشگاههای بزرگ اروپایی نیز نسبت به اینفانتینو موضعی انتقادی اتخاذ کردهاند؛ چرا که از احتمال فروش بخشی از درآمد رقابتهای فیفا، از جمله جام جهانی باشگاهها، به سرمایهگذاران خصوصی خشمگین شدهاند.
در همین حال، ابهامهای زیادی درباره تأمین مالی جام جهانی باشگاههای سال ۲۰۲۹ وجود دارد.
نسخه ۲۰۲۵ این مسابقات تنها پس از آن نجات پیدا کرد که شبکه DAZN با پرداخت یک میلیارد دلار حق پخش مسابقات را خریداری کرد؛ اقدامی که چند ماه بعد، با سرمایهگذاری یکی از شرکتهای متعلق به صندوق سرمایهگذاری عمومی عربستان سعودی (PIF) در این شبکه همراه شد.
منابع نزدیک به مذاکرات همچنین میگویند هنوز هیچ توافقی میان فیفا و باشگاههای بزرگ اروپایی درباره حضور آنها در دوره آینده جام جهانی باشگاهها حاصل نشده است.
علاوه بر این، ۲۵۰ میلیون دلار از کمکهای همبستگی وعده دادهشده به باشگاههایی که در جام جهانی باشگاههای ۲۰۲۵ حضور نداشتند، همچنان پرداخت نشده است؛ زیرا نه فرمول توزیع این مبلغ مشخص شده و نه تصمیم نهایی در این خصوص اتخاذ شده است.
همچنین با گذشت حدود یک سال از برگزاری مسابقات در آمریکا، هنوز هیچ نشست رسمی برای بررسی نقاط قوت و ضعف آن رقابتها برگزار نشده است. بحران تنها به مسائل مدیریتی محدود نمیشود.
تیم تجاری فیفا نیز با نگرانی برخی حامیان مالی روبهرو شده است. به گفته منابع آگاه، دستکم یکی از اسپانسرهای اصلی فیفا قصد داشت پیش از لغو این طرح، هفته گذشته بیانیهای عمومی علیه آن منتشر کند.
از سوی دیگر، مدیران بانک آو آمریکا، یکی از حامیان مالی رسمی جام جهانی و جام جهانی باشگاهها، احتمالاً از مشاهده تلاش اینفانتینو برای همکاری با رقیب مستقیم آنها، یعنی جیپی مورگان چیس، غافلگیر شدهاند.
در حالی که شکاف میان اینفانتینو و مدیران ارشد فیفا هر روز عمیقتر میشود، بسیاری از ناظران در جریان جام جهانی متوجه تغییر محسوسی در حلقه اطرافیان رئیس فیفا شدند.
به جای مدیران سنتی فوتبال، اینفانتینو بیش از گذشته خود را با ثروتمندان، صاحبان قدرت اقتصادی و ستارههای سابق فوتبال که اکنون عنوان «اسطورههای فیفا» (FIFA Legends) را یدک میکشند، احاطه کرده است.
حتی برخی منابع مطلع به نیویورک تایمز گفتهاند اینفانتینو در ماههای اخیر از تعدادی از همین اسطورههای فوتبال خواسته بود با برخی مؤسسات مالی وارد گفتگوهای اولیه شوند تا با استفاده از شهرت خود، نظر سرمایهگذاران را برای ورود به پروژه جدید فیفا جلب کنند.
با وجود توضیحات فیفا، بسیاری از مدیران و مسئولان فوتبال جهان هنوز نمیدانند هدف واقعی اینفانتینو از جذب سرمایهگذار خارجی چه بوده است.
رئیس فیفا و مدیران این نهاد مدعی بودند که این طرح با هدف توسعه فوتبال در سراسر جهان طراحی شده است، اما بسیاری از منتقدان این پرسش را مطرح کردند که وقتی فیفا میلیاردها دلار ذخایر مالی در اختیار دارد، چه ضرورتی برای ایجاد یک شرکت تجاری جدید و واگذاری بخشی از داراییهای ارزشمند این سازمان به سرمایهگذاران خصوصی وجود داشته است.
در دنیای تجارت معمولاً شرکتها زمانی به دنبال جذب سرمایهگذار میروند که یا با مشکلات مالی روبهرو باشند یا برای اجرای پروژههای عظیم زیرساختی به منابع مالی جدید نیاز داشته باشند؛ شرایطی که درباره فیفا صدق نمیکرد.
به اعتقاد منتقدان اینفانتینو راهحلی ارائه کرده بود، بدون آنکه ابتدا مشکل مشخصی را تعریف کند؛ موضوعی که حمله به این طرح را برای مخالفان بسیار آسان کرد.
برخی نیز تأکید داشتند اگر هدف رئیس فیفا افزایش سهم فدراسیونهای عضو از درآمدهای این نهاد بود، او میتوانست بدون واگذاری بخشی از مالکیت رقابتهای فیفا، از محل ذخایر مالی موجود این کار را انجام دهد.
در مقابل، منتقدان نظریههای دیگری را مطرح کردند. یوفا اینفانتینو را متهم کرد که قصد داشته از فوتبال برای ثروتمند کردن خود و نزدیکانش استفاده کند.
همچنین چندین منبع آگاه مدعی شدند اینفانتینو در نظر داشت برای شرکت جدید، سمتی شبیه به کمیسر ایجاد کند؛ ادعایی که فیفا آن را رد کرد.
این منابع همچنین معتقدند رئیس فیفا تحت تأثیر مدل کسبوکار ورزش حرفهای آمریکا و بهویژه شیوه فعالیت دونالد ترامپ قرار گرفته و تلاش کرده از همان الگو در فوتبال جهان استفاده کند.
به گفته افرادی که سالها با اینفانتینو همکاری داشتهاند، او همواره به درآمدهای چند ده میلیون دلاری کمیسرهای لیگهای بزرگ ورزشی آمریکا مانند NFL و NBA علاقهمند بوده است؛ در حالی که دستمزد سالانه خودش حدود ۶ میلیون دلار برآورد میشود.
اینفانتینو طی سالهای اخیر تلاش کرده بود برند فیفا را به حوزههای مختلف تجاری گسترش دهد. از جمله ایدههایی که در این مدت مطرح شده بود، میتوان به ایجاد هتلهای با برند فیفا و حتی ورزشگاههای اختصاصی فیفا اشاره کرد.
او همچنین قصد داشت از قدرت تجاری برند فیفا مشابه سالهایی که بازیهای ویدئویی FIFA توسط شرکت EA Sports تولید میشد، استفاده کند؛ همکاریای که پس از اختلاف بر سر افزایش مبلغ قرارداد، به پایان رسید و اکنون این شرکت بازی EA Sports FC را بدون برند فیفا تولید میکند.
نقش خانواده کوشنر و ارتباط نزدیک با ترامپ
تردیدها درباره پروژه FIFA Forward Enterprise زمانی به اوج رسید که مشخص شد سرمایهگذار اصلی این طرح قرار است فردی با نام خانوادگی کوشنر (برادر داماد دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا) باشد.
بسیاری از مدیران ارشد فوتبال از مدتها قبل نسبت به نزدیکی بیش از حد اینفانتینو با دونالد ترامپ ابراز نگرانی کرده بودند. در جریان جام جهانی نیز فیفا برای استقرار دفتر خود در منهتن، اجاره ساختمان را به شرکت خانوادگی ترامپ پرداخت کرده بود.
همین مدیران زمانی که رئیس فیفا جایزه صلح این نهاد را به ترامپ اهدا کرد، سکوت اختیار کردند، اما انتشار خبر همکاری با شرکت متعلق به برادر داماد ترامپ، آن هم از طریق بانک جیپی مورگان، خشم گستردهای را در فوتبال جهان برانگیخت.
منتقدان تأکید کردند هیچ فرآیند رقابتی و شفافی برای ارزشگذاری این معامله یا انتخاب سرمایهگذار انجام نشده است.
بر اساس اسنادی که The Athletic به آنها دست یافته، بانک جیپی مورگان در گزارشی به سرمایهگذاران اعلام کرده بود فیفا برای گسترش تعامل با هواداران به میلیاردها دلار سرمایه جدید نیاز دارد.
در این گزارش حتی ادعا شده بود جام جهانی، با وجود مخاطبان عظیم خود، در مقایسه با لیگ NFL، لیگ NBA و لیگ برتر انگلیس هنوز به اندازه کافی درآمدزایی نکرده است.
رابطهای که از دوره اول ریاستجمهوری ترامپ آغاز شد
روابط نزدیک اینفانتینو با خانواده کوشنر به نزدیک یک دهه قبل و دوران نخست ریاستجمهوری دونالد ترامپ بازمیگردد؛ زمانی که آمریکا برای میزبانی جام جهانی ۲۰۲۶ رقابت میکرد.
در آن زمان، جرد کوشنر ریاست دفتر «نوآوری آمریکا» در کاخ سفید را بر عهده داشت و به حلقه ارتباطی اصلی میان دولت آمریکا و فیفا تبدیل شده بود.
«جیسون میلر»، مشاور رسانهای ترامپ، بعدها در یکی از پیامهای خود نوشت که تمام هماهنگیهای مربوط به پرونده میزبانی «کار جرد» بوده است.
بر اساس گزارش Vanity Fair، کوشنر در سال ۲۰۱۷ شخصاً از محمد بن سلمان ولیعهد عربستان سعودی، خواسته بود از پرونده مشترک آمریکا، کانادا و مکزیک برای میزبانی جام جهانی حمایت کند.
او درخواست مشابهی را نیز با مقامهای بحرین مطرح کرد و در نهایت هر دو کشور به پرونده مشترک آمریکای شمالی رأی مثبت دادند.
ارتباط کوشنر با پروژه جام جهانی پس از پایان دولت ترامپ نیز ادامه یافت.
پیشتر The Athletic گزارش داده بود که جرد کوشنر در انتخاب ورزشگاه متلایف به عنوان میزبان دیدار نهایی جام جهانی، نقش مهمی ایفا کرده و شخصاً با اینفانتینو درباره این موضوع گفتگو کرده بود.
او همچنین نشستی با حضور فرماندار نیوجرسی و چند تن از سرمایهگذاران و مدیران اقتصادی نیویورک ترتیب داد؛ نشستی که از آن به عنوان یکی از عوامل کلیدی انتخاب متلایف یاد میشود.
اینفانتینو حتی اعلام کرده بود ایده استفاده از شرکت Tiffany & Co برای طراحی جام قهرمانی جام جهانی باشگاهها را نیز جرد کوشنر مطرح کرده است.
نکته قابل توجه اینکه نام خود اینفانتینو در دو بخش از این جام حک شده است. همسر جراد کوشنر ایوانکا ترامپ، و پسرشان تئودور نیز در مراسم قرعهکشی جام جهانی باشگاههای ۲۰۲۴ در میامی، نخستین گوی قرعه را از داخل گلدان خارج کردند.
افشای طرح و آغاز بحران
بر اساس گزارش Financial Times، نخستین بار ایده سرمایهگذاری جاشوا کوشنر در پروژه فیفا، سال گذشته و در کنفرانس Allen & Co در منطقه «سانولی» آمریکا مطرح شد.
در آن نشست، جاشوا کوشنر و گرگ مافی، مدیرعامل پیشین شرکت Liberty Media، درباره این طرح گفتگو کردند و سپس آن را با اینفانتینو در میان گذاشتند.
اگرچه مذاکرات حدود یک سال ادامه داشت، اما پیشنویس نهایی قرارداد تنها چند هفته پیش از افشای خبر امضا شد. به اعتقاد برخی منابع، همین پروژه شاید توضیح دهد چرا فیفا در جام جهانی اخیر بیش از هر زمان دیگری به سمت تجاریسازی حرکت کرده بود؛ اقدامی که میتوانست ارزش اقتصادی این رقابتها را برای سرمایهگذاران آینده افزایش دهد.
از جمله این اقدامات میتوان به وقفههای آبرسانی برای ایجاد زمان تبلیغات تلویزیونی، افزایش بیسابقه قیمت بلیتها، ایجاد سامانه رسمی فروش مجدد بلیت با دریافت کارمزد از سوی فیفا و همچنین برگزاری نمایش ۳۰ دقیقهای بین دو نیمه فینال جام جهانی اشاره کرد.
همچنین برخی معتقدند اینفانتینو تحت تأثیر نگاه آمریکایی به اهمیت حضور ستارهها در مسابقات قرار گرفته بود. منتقدان میگویند فیفا برای حضور لیونل مسی در جام جهانی باشگاهها انعطاف زیادی در اجرای مقررات نشان داد و همچنین محرومیت کریستیانو رونالدو و فلوریان بالوگان نیز به گونهای مدیریت شد که آنها بتوانند در جام جهانی به میدان بروند؛ هرچند اینفانتینو همواره تأکید کرده هیچ نقشی در تصمیمهای انضباطی ندارد.
افشاگری رسانهها و آغاز شورش علیه اینفانتینو
قرار بود خبر سرمایهگذاری جاشوا کوشنر پس از پایان جام جهانی به صورت رسمی اعلام شود، اما به گفته منابع آگاه، اینفانتینو پیش از اعلام رسمی، در گفتگو با برخی دوستان ثروتمند خود درباره کلیات این طرح صحبت کرده بود و همین مسئله باعث درز اطلاعات شد.
در نهایت روزنامههای تایمز و فایننشال تامیز صبح سهشنبه ۶ مرداد این خبر را منتشر کردند و عملاً برنامه رسانهای فیفا را برهم زدند.
در همان زمان، بسیاری از مشاوران رسانهای نزدیک به اینفانتینو پس از پایان جام جهانی در مرخصی بودند.
فیفا، شرکت Thrive Capital و بانک جیپی مورگان برای مدیریت بحران از یک شرکت مشاوره رسانهای در لندن کمک گرفتند. در مقابل، یوفا یک شرکت روابط عمومی در لسآنجلس را به خدمت گرفت و کونکاکاف و کارلوس کوردیرو نیز از یک مشاور رسانهای بریتانیایی استفاده کردند. به این ترتیب، نبردی تمامعیار بر سر آینده فوتبال جهان آغاز شد. یوفا جلسهای اضطراری برگزار کرد و الکساندر چفرین، رئیس یوفا، که سالها از مخالفان جدی اینفانتینو بوده است، هدایت این نشست را بر عهده داشت.
در این جلسه، لورا مکآلیستر نایبرئیس یوفا، نخستین فردی بود که موضوع تحریم مسابقات فیفا را مطرح کرد؛ پیشنهادی که با استقبال فوری حاضران روبهرو شد.
پس از او لیسه کلاونس رئیس فدراسیون فوتبال نروژ، خواستار بررسی دقیق ابعاد حقوقی این اقدام و احتمال برگزاری نشست فوقالعاده میان یوفا و شورای فیفا شد.
در مجموع ۳۳ نفر در این جلسه سخنرانی کردند و به گفته منابع حاضر، حتی یک نفر نیز از طرح اینفانتینو حمایت نکرد.
کلاونس پس از پایان نشست گفت: همه کسانی که صحبت کردند، تأکید داشتند این طرح غیرقابل قبول است.
او همچنین اعلام کرد بسیاری از اعضا معتقد بودند مهلت ۵۳ روزه تعیینشده از سوی اینفانتینو برای تصمیمگیری، نوعی فشار غیرمنصفانه بوده و حتی برخی از حاضران از واژه «باجگیری» برای توصیف آن استفاده کردند.
به دنبال این نشست، رهبران یوفا از فدراسیونهای عضو خواستند نامههای حمایتی قبلی خود از نامزدی مجدد اینفانتینو را پس بگیرند.
در سوی دیگر، اعضای کونکاکاف نیز جلسهای چندساعته برگزار کردند.
در ابتدای نشست، حتی مفهوم سرمایهگذاری خصوصی برای برخی اعضا تشریح شد، اما در نهایت همه حاضران به این جمعبندی رسیدند که فیفا در چنین تصمیم بزرگی، اصول رایج حکمرانی و شفافیت را رعایت نکرده است.
با وجود تفاوتهای اقتصادی میان اعضای این کنفدراسیون، از آمریکا و مکزیک گرفته تا هائیتی و سورینام، اکثریت اعضا با فروش بخشی از مالکیت جام جهانی مخالفت کردند؛ هرچند موضع مکزیک نسبت به دیگر کشورها نرمتر بود.
اکنون اینفانتینو خود را برای دشوارترین انتخابات دوران ریاستش آماده میکند. برخی معتقدند او برای حفظ حمایت فدراسیونها، ممکن است ۲۰ میلیون دلار وعده دادهشده به هر فدراسیون را از محل ذخایر فعلی فیفا پرداخت کند، اما یوفا و کونکاکاف اعلام کردهاند خودشان طرحی برای توزیع درآمدهای موجود فیفا میان اعضا ارائه خواهند کرد.
سخنگوی فیفا نیز در واکنش به این تحولات تنها اعلام کرد که مواضع این نهاد در بیانیههای روزهای گذشته تشریح شده و فیفا درباره گمانهزنیها پیرامون نامزدهای احتمالی ریاست اظهارنظر نخواهد کرد.
برخی منابع مدعی شدند اینفانتینو در صورت اجرای پروژه جدید فیفا، پس از پایان دوران ریاستش میتوانست در شرکت تجاری جدید با حقوق پایه سالانه حدود ۳۰ میلیون دلار (پیش از پاداشها) مشغول به کار شود؛ ادعایی که فیفا آن را رد کرده است.
در حالی که روزها سپری میشود، شانس ویکتور مونتاگلیانی برای ورود به رقابت ریاست فیفا بیش از گذشته افزایش یافته است.
تا پیش از این بحران، بسیاری تصور میکردند او پس از پایان آخرین دوره قانونی ریاست اینفانتینو در سال ۲۰۳۱ وارد رقابت خواهد شد، اما اکنون احتمال رویارویی دو طرف در انتخابات سال آینده نیز جدی شده است.
در همین حال، اینفانتینو تلاش میکند حمایت علنی کشورهای بیشتری را جلب کند و موقعیت خود را حفظ کند. سرنوشت او اکنون بیش از هر چیز به موضع کشورهای آفریقا، آمریکای جنوبی و آسیا گره خورده است.
مونتاگلیانی در کنگره فیفا که فروردینماه در ونکوور برگزار شد، جملهای گفت که امروز بیش از هر زمان دیگری معنا پیدا کرده است: وقتی رهبری در خدمت فوتبال باشد، نه در خدمت خودش، غیرممکنها ممکن میشوند. رهبری یعنی خدمت.
اکنون باید دید آیا ۲۱۱ فدراسیون عضو فیفا نیز همین دیدگاه را دارند یا همچنان از جیانی اینفانتینو حمایت خواهند کرد.
