از گذشتههای دور، ایرانیان در صنعت کفاشی فعال بودند؛ برندهایی مثل کفش ملی و بلا در دل شهرها جای خود را داشتند و هزاران نفر را مشغول به کار کرده بودند. اما روزی برندی از دوردستهای شرق، داستان خود را آغاز کرد: تایگر. در سال ۱۹۴۹، کیاچیرونیت سوکا با رؤیایی ساده اما بزرگ کفشهای ورزشی ساخت تا جسم و روح جوانان رشد کند. از بسکتبال شروع شد و کمکم کشتی و دویدن هم به آن اضافه شد.
با گذر زمان، تایگر فقط کفش نبود؛ تبدیل شد به نمادی از فرهنگ و سبک زندگی. وقتی اوما تورمن در بیدرا بوکوش کفشهای زرد و مشکی تایگر را پوشید و به بروسلی ادای احترام کرد، کفشی ورزشی، به یک ستاره سینما بدل شد.
در ژاپن، کارخانه توتوری نه تنها محل تولید بلکه نمایشگاهی زنده از تاریخ و هنر کفاشی است. تایگر با تمرکز بر کیفیت، مهارت دستی و تجربه مشتری، نشان میدهد که کفش فقط محصول نیست؛ داستانی است که روی پاها قدم میزند.
امروز، با فروشگاههایی در گینزا، پاریس و برنامه بازگشت به بازار آمریکای شمالی، تایگر ثابت کرده میراث، فرهنگ و کنترل هوشمندانه بازار میتواند یک برند را به جایگاهی جهانی برساند. تایگر، داستانی از گذشته و حال است که هر قدمش، هویت و نوستالژی را با خود حمل میکند.
