مالکیت همچنان رایج‌ترین شیوه سکونت در شهرهای ایران است، اما سکونت رایگان در دهک اول تقریباً چهار برابر دهک دهم رواج دارد. در مقابل، سهم رهن کامل در میان خانوارهای اجاری دهک دهم به حدود ۴۹ درصد می‌رسد.

اکوایران: مالکیت خانه همچنان رایج‌ترین شیوه سکونت در میان خانوارهای شهری ایران است؛ اما وقتی پای دهک‌های هزینه‌ای به میان می‌آید، تفاوت‌ها فقط به میزان اجاره‌نشینی محدود نمی‌شود. خانوارها برای تأمین سرپناه، از اجاره ماهانه و رهن کامل گرفته تا سکونت رایگان، مسیرهای متفاوتی را انتخاب می‌کنند.

به گزارش اکوایران، بررسی داده‌های مرکز آمار از نحوه تصرف مسکن در سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهد نزدیک به ۱۱ درصد خانوارهای دهک اول هزینه‌ای در خانه‌های رایگان سکونت دارند؛ سهمی که در دهک چهارم به حدود ۷ درصد و در دهک دهم به کمتر از ۳ درصد می‌رسد. به این ترتیب، فراوانی سکونت رایگان در کم‌هزینه‌ترین دهک، تقریباً چهار برابر پرهزینه‌ترین دهک است.

تفاوت دهک‌ها در شیوه تأمین مسکن اجاری نیز قابل توجه است. در سال ۱۴۰۴، حدود ۱۸ درصد خانوارهای اجاره‌نشین دهک اول و ۱۹ درصد دهک چهارم، رهن کامل کرده‌اند. این نسبت در دهک دهم به نزدیک ۴۹ درصد می‌رسد؛ یعنی تقریباً نیمی از خانوارهای اجاری و رهنی این گروه، مسکن خود را به‌صورت رهن کامل تأمین کرده‌اند.

مقایسه با سال ۱۴۰۰ نیز از تغییر ترکیب شیوه‌های سکونت حکایت دارد. سهم رهن کامل در دهک‌های اول و چهارم کاهش یافته، در حالی که در دهک دهم تقریباً در همان محدوده باقی مانده است. در دهک چهارم، با وجود ثبات مجموع سهم اجاره و رهن کامل، ترکیب این دو شیوه به نفع اجاره ماهانه تغییر کرده است.