اکوایران: استیون میلر در ماههای اخیر از شکلگیری رابطه کاری نزدیک با مارکو روبیو سخن گفته است؛ اتحادی که میتواند بر ادامه دوره ریاستجمهوری دونالد ترامپ و دستور کار داخلی و خارجی دولت او تأثیر بگذارد.
سرخوردگی «ماها» از دولت ترامپ
به نوشته واشنگتنپست، دو هفته پیش، رابرت اف. کندی جونیور، وزیر بهداشت ایالات متحده، به خانه استیون میلر، یکی از وفادارترین دستیاران دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، رفت. این دو سیاستمدار به همراه همسرانشان، درباره علاقه مشترکشان به جنبشی گفتوگو کردند که حامیانش بهتدریج از عملکرد دولت سرخورده شده بودند: جنبش «آمریکا را دوباره سالم کنیم» یا «ماها» (MAHA).
کندی هفته گذشته در مراسمی که از سوی گروه «اقدام ماها»، یک سازمان حامی این جنبش، برگزار شده بود، خاطره آن مهمانی شام را بازگو کرد. به گفته او، میلر در جریان آن دیدار به وی گفته بود: «من تنها کسی در دولت هستم که در موضوع ماها از تو هم رادیکالتر است.» کندی همچنین به فعالان این جنبش گفت که میلر که طی دو سال گذشته عمدتاً بر سیاست جنجالی دولت در زمینه تشدید برخورد با مهاجران متمرکز بوده، قصد دارد پس از انتخابات میاندورهای، جنبش ماها را به «اولویت اصلی» خود تبدیل کند.
اکنون میلر که بهتازگی به ریاست دفتر کارکنان کاخ سفید منصوب شده، این قدرت را دارد که وعده خصوصی خود را به واقعیت تبدیل کند. همسر او، کیتی میلر که استیون از وی با عنوان «مادر ماهایی» یاد کرده، پیشتر در دولت ترامپ فعالیت میکرده و برنامهای پادکستی نیز داشته است. او در این برنامه به موضوعاتی از جمله نگرانیها درباره غذاهای فوقفرآوریشده، واکسنها و ترکیبات شیر خشک نوزادان میپرداخت. میلر نیز بارها با صراحت از ارتباط خود با جنبش ماها سخن گفته است. او سال گذشته در مراسمی در کاخ سفید گفت از اینکه «جهان پیرامون ما تا این اندازه مملو از سموم است» شوکه شده است.
جنبش ماها در سال ۲۰۲۴ و در پی همپیمانی سیاسی ترامپ و کندی شکل گرفت، اما حمایت آن از دولت در آستانه انتخابات میاندورهای امسال با تردیدهایی روبهرو شده بود. چهرههای سرشناس این جنبش آشکارا از پیشرفتنکردن دولت در برخی اولویتهایشان ابراز نارضایتی میکردند. از جمله این مطالبات میتوان به سختگیری بیشتر درباره مواد تشکیلدهنده محصولات غذایی در آمریکا، وضع مقررات محدودکنندهتر برای استفاده از آفتکشها و تغییر توصیههای رسمی درباره واکسیناسیون اشاره کرد.
پس از آنکه ترامپ انتصاب میلر را اعلام کرد، کندی در شبکههای اجتماعی نوشت: «وقت آن رسیده است که کراکن را آزاد کنیم.» کراکن نام هیولایی افسانهای و عظیمالجثه دریایی است که در اینجا بهصورت استعاری برای توصیف آزاد کردن نیرویی قدرتمند به کار رفته است.
انتصاب میلر؛ خون تازه در رگهای جنبش «ماها»
ارتقای جایگاه میلر که با واکنش تند دموکراتها و برخی کارشناسان بهداشت عمومی مواجه شد، از سوی حامیان جنبش ماها اتفاقی مثبت تلقی شده است. به گفته یکی از افرادی که از موضوع اطلاع دارد، کندی پس از انتصاب میلر روحیه تازهای پیدا کرده است. یک مقام وزارت بهداشت و خدمات انسانی آمریکا نیز گفته است که کندی هفته گذشته در جریان نشست کارکنان این وزارتخانه در کمپ دیوید، از این انتصاب بهعنوان اتفاقی مثبت یاد کرده است.
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه و استیون میلر، رئیس دفتر کارکنان کاخ سفید، نقشهای اصلی را در شکلدهی به باقی دوران ریاستجمهوری ترامپ ایفا خواهند کرد/عکس از خبرگزاری رویترز
حکیم جفریز، رهبر اقلیت دموکرات در مجلس نمایندگان که انتظار میرود در دوره آینده ریاست این مجلس را برعهده بگیرد، میلر را «نژادپرستی تمامعیار» خوانده و گفته است «به هیچ وجه علاقهای به همکاری با او» ندارد. برخی کارشناسان بهداشت عمومی و گروههای نزدیک به حزب دموکرات نیز از نحوه برخورد دولت با مهاجران و کارزار اخراج آنها انتقاد کردهاند. آنها معتقدند انتخاب میلر میتواند شکاف میان جامعه بهداشت عمومی و حامیان جنبش ماها را عمیقتر کند. نگرانی اصلی آنها بهویژه متوجه تلاشهای مورد حمایت ترامپ برای تغییر توصیههای فدرال درباره واکسیناسیون است؛ اقداماتی که به گفته این منتقدان ممکن است کودکان را در برابر بیماریهای عفونی آسیبپذیرتر کند.
پادکست کیتی میلر که او همزمان با انتصاب همسرش به ریاست دفتر کارکنان کاخ سفید اعلام کرد به فعالیتش پایان میدهد، به یکی از تریبونهای ثابت مقامهای دولت ترامپ و چهرههای سرشناس محافظهکار تبدیل شده بود. کندی نیز در ماه ژانویه مهمان این برنامه بود. در آن گفتوگو، کیتی میلر از او خواست مهمترین موانع پیش روی جنبش ماها را توضیح دهد. کندی در پاسخ گفت: «بزرگترین مانع، قدرت منافع تثبیتشده است؛ کارتل داروسازی، صنایع بزرگ غذایی و نظام اقتصادیای که بدون اینکه شخص مشخصی مقصر باشد، به پاداش دادن به تولید غذاهای بسیار اعتیادآور منجر شده است.»
زک لان، جمهوریخواه نزدیک به جنبش ماها که اوایل همین ماه در انتخابات مقدماتی فرمانداری آیووا شکست خورد، گفت: «دو سال آینده احتمالاً سرنوشتسازترین دوره فعالیت رابرت کندی در مقام وزیر بهداشت خواهد بود. به اعتقاد من، دلیل اصلی این مسئله تا حد زیادی آزادی عمل و همسوییای است که استیون میلر برای او فراهم میکند.»
واکسن و علفکش: دو دشمن «ماها»
میلر همسرش را عامل آشنایی بیشتر خود با مسائل جنبش ماها میداند. به گفته او، پس از تولد فرزندانشان، کیتی میلر او را با موضوعات مورد توجه این جنبش آشنا کرده است. استیون میلر درباره مصرف غذاهای فوقفرآوریشده، قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی صنعتی در محیط خانه و مواد غذایی و همچنین تعداد واکسنهایی که طبق برنامه رسمی باید در دوران کودکی تزریق شوند، ابراز نگرانی کرده است.
استیون میلر و همسرش، کیتی میلر، در سال ۲۰۲۵ در مراسم غلتاندن تخممرغ عید پاک کاخ سفید شرکت میکنند/عکس از گتی ایمجز
جنبش ماها در دورهای که استیون میلر معاون رئیس دفتر کارکنان کاخ سفید در امور سیاستگذاری و مشاور امنیت داخلی بود، بخش اصلی مسئولیتهای او را تشکیل نمیداد. او در آن سمتها در تدوین سیاستهای مهاجرتی ترامپ، از جمله کارزارهای گسترده اخراج مهاجران که به اعزام مأموران فدرال به شهرهای آمریکا منجر شد، نقش داشت. به گفته دو مقام پیشین وزارت بهداشت و یک فرد مطلع دیگر، میلر بهجز در موضوعات مرتبط با دفتر اسکان مجدد پناهندگان در وزارت بهداشت، نقش چندانی در فعالیتهای این وزارتخانه نداشت.
بااینحال، علاقه شخصی میلر به مسائل جنبش ماها، در کنار اتهامات تازهای که از سوی کالی مینز مطرح شده، ممکن است فرصت تازهای برای پیشبرد این دستور کار فراهم کند. مینز از متحدان کندی و مشاوران سابق کاخ سفید است که اخیراً دیگر مشاوران و دستیاران نزدیک به ترامپ را متهم کرده که بهجای توجه به منافع عمومی، در خدمت منافع گروههای ذینفوذ قرار گرفتهاند و در آستانه انتخابات میاندورهای، منافع مالی و انتخاباتی را در اولویت قرار دادهاند.
مینز در دوران فعالیتش در کاخ سفید و وزارت بهداشت، با جدیت برای اجرای سیاستهای جنبش ماها، بهویژه در حوزه مواد غذایی، تلاش میکرد. او اواخر ماه اکتبر از دولت ترامپ استعفا داد. به گفته خودش، دلیل این تصمیم آن بود که کاخ سفید انتشار تعریف رسمی غذاهای فوقفرآوریشده و همچنین تدوین مقررات جدید با هدف سالمتر کردن وعدههای غذایی مدارس را به تعویق انداخته بود.
مینز گفته است سوزی وایلز، رئیس پیشین دفتر کارکنان کاخ سفید که از ابتدای دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ این سمت را برعهده داشت و در همین ماه کاخ سفید را ترک کرد، به همراه برخی دیگر از مقامهای دولت مانع پیشرفت در تعدادی از اولویتهای جنبش ماها شده بودند. از جمله این موارد میتوان به تدوین تعریف غذاهای فوقفرآوریشده و تلاش برای بررسی ایمنی برخی از ترکیبات مورد استفاده در این محصولات اشاره کرد.
میلر در شرایطی مسئولیت جدید خود را آغاز کرده که مقامهای فدرال برای تصمیمگیری درباره چند موضوع مهم دیگر برای فعالان جنبش ماها نیز با ضربالاجلهایی روبهرو هستند. از جمله این مسائل میتوان به بازنگری در وضعیت گلایفوسیت، یک علفکش پرکاربرد، و همچنین برنامههایی برای کاهش تعداد واکسنهای دوران کودکی و افزایش فاصله زمانی میان تزریق آنها اشاره کرد.
البته هنوز مشخص نیست که میلر درباره گلایفوسیت، علفکش پرکاربردی که موضوع شمار زیادی از شکایتهای حقوقی با ادعای ارتباط آن با ابتلا به لنفوم غیرهوچکین است، چه دیدگاهی دارد. بااینحال، میلر در مراسمی در ماه مه ۲۰۲۵ که برای کمیسیون ماها برگزار شده بود، به این موضوع اشاره کرد که عوامل محیطی ممکن است در افزایش نرخ ابتلا به سرطان در میان کودکان آمریکایی نقش داشته باشند. کمیسیون ماها نهادی بیندستگاهی است که ترامپ سال گذشته برای تدوین توصیههای سیاستی در حوزه سلامت تأسیس کرد. میلر در آن مراسم این پرسش را مطرح کرد: «چه اتفاقی در محیط زیست، نظام غذایی، زندگی روزمره و پروتکلهای پزشکی ما رخ داده است که باعث شده اینقدر بیمار باشیم؟»
اتحاد غریب روبیو و میلر؟
نیوزویک در گفتوگو با تیلور راجرز، سخنگوی کاخ سفید، به نقل از او مینویسد: «مارکو روبیو و استیون میلر هر دو از بازیگران اصلی در اجرای دستور کار اول آمریکای رئیسجمهور ترامپ بودهاند؛ دستور کاری که احترام آمریکا را در عرصه جهانی احیا کرده است. آنها برای تحقق وعدههای رئیسجمهور همکاری نزدیکی داشتهاند: گروههای نارکوتروریستی در حال متلاشی شدن هستند، مادورو سرانجام با عدالت روبهرو شده و ذخایر راهبردی مهمی در نیمکره ما تأمین شدهاند. درحالیکه دولتهای قبلی نیمکره غربی را در اولویتهای پایینتر قرار میدادند، دولت ترامپ این منطقه را به یکی از ارکان قدرت آمریکا تبدیل کرده است.»
ناتالی هارپ، دستیار اجرایی دونالد ترامپ، در کنار روبیو و میلر/عکس از خبرگزاری رویترز
به نوشته این رسانه، اهمیت این همکاری از آنجا ناشی میشود که میلر و روبیو دو جایگاه بسیار بانفوذ در دولت ترامپ در اختیار دارند و به همین دلیل میتوانند بر سیاستهای داخلی و خارجی آمریکا تأثیر بگذارند. میلر بهطور گسترده یکی از قدرتمندترین چهرههای درون کاخ سفید شناخته میشود. او ضمن نظارت بر فعالیتهای اجرایی کاخ سفید، نفوذ قابلتوجهی بر سیاستهای مهاجرتی و مسائل داخلی دارد. در مقابل، روبیو به یکی از شناختهشدهترین و برجستهترین چهرههای عمومی دولت تبدیل شده و نقش سخنگوی اصلی دستور کار سیاست خارجی ترامپ را ایفا میکند.
بااینحال، در شرایطی که جمهوریخواهان بهتدریج به دوران پس از ریاستجمهوری ترامپ میاندیشند و روبیو نیز از سوی ناظران سیاسی بیش از پیش بهعنوان یکی از گزینههای احتمالی این حزب برای انتخابات ریاستجمهوری سال ۲۰۲۸ مطرح میشود، همکاری نزدیک او با میلر میتواند سرنخهایی درباره توزیع قدرت و نفوذ در حزب جمهوریخواه پس از خروج ترامپ از کاخ سفید به دست دهد.
پس از خروج ترامپ از کاخ سفید در سال ۲۰۲۱، روبیو به بازتعریف هویت سیاسی خود ادامه داد و تمرکزش را بر پوپولیسمی به سبک شعار «اول آمریکا» که در حزب جمهوریخواه در حال رشد بود، افزایش داد. او ارتباط خود را با میلر حفظ کرد و بنا بر گفته افراد آگاه از رابطه آنها، گاهی برای مشورت درباره سخنرانیهایش به او مراجعه میکرد.
در سال ۲۰۲۳، میلر مراسمی برای معرفی کتاب جدید روبیو برگزار کرد؛ کتابی که در آن از جهانیگرایی انتقاد شده بود. میلر در آن مراسم روبیو را «دوست خوب من، رهبر محافظهکار اصولگرا و سناتور محبوب ایالت فلوریدا» خواند. برخی از دستیاران سابق روبیو از صمیمیتی که میلر در این توصیف نشان داده بود، شگفتزده شدند.
از رقیب سرسخت تا متحد نامنتظره
والاستریت ژورنال همین اتحاد را با جزئیات بیشتر مورد بررسی قرار میدهد. به گزارش این رسانه، جمعه گذشته، مارکو روبیو در دفتر استیون میلر در کاخ سفید حضور داشت که یکی از دستیاران وارد شد و از میلر خواست تلفن همراهش را بررسی کند. ترامپ لحظاتی پیش در شبکه اجتماعی تروث سوشال اعلام کرده بود که میلر به رئیس جدید دفتر کارکنان کاخ سفید تبدیل خواهد شد. به گفته افرادی که از این ماجرا اطلاع دارند، میلر رو به روبیو کرد و با شوخی گفت که حالا رئیس اوست. سپس این دو با یکدیگر دست دادند.
این لحظه برای یکی از باسابقهترین مشاوران ترامپ، نقطه اوج مهمی به شمار میرفت. همزمان، صحنه یادشده تصویری از اتحاد غیرمنتظره میان میلر و روبیو ارائه میکرد؛ دو نفری که بیش از دوازده سال پیش، در جریان نبردی تلخ بر سر سیاست مهاجرتی، در دو سوی مخالف یکدیگر قرار داشتند.
میلر و روبیو در جریان رویدادی در سال گذشته در کاخ سفید با یکدیگر مشورت میکنند/عکس از مدیا پول
امروز رابطه این دو نفر یکی از کمسروصداترین و همزمان تأثیرگذارترین روابط در دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ است. این اتحاد، قدرت اجرایی و اداری سختگیرانه میلر را با تجربه دیپلماتیک روبیو و توانایی او در دفاع از سیاستهای مناقشهبرانگیز در داخل و خارج از آمریکا ترکیب کرده است. اکنون که میلر در آستانه برخورداری از قدرت بیشتری در مقام رئیس دفتر کارکنان کاخ سفید قرار دارد، این دو نفر نقش اصلی را در شکل دادن به ادامه دوره ریاستجمهوری ترامپ و نبرد بر سر آینده جنبش سیاسی او ایفا خواهند کرد.
روبیو و میلر که اغلب در دفتر میلر در بال غربی کاخ سفید با یکدیگر جلسه میگذارند، در طراحی برخی از جسورانهترین اقدامات سیاست خارجی ترامپ در دوره دوم ریاستجمهوریاش نقش داشتهاند؛ از تلاش او برای تصاحب گرینلند گرفته تا حملات مرگبار علیه قایقهای مظنون به قاچاق مواد مخدر و عملیاتی که به دستگیری نیکلاس مادورو، رهبر ونزوئلا، انجامید.
روبیوی ۵۵ ساله و میلر ۴۱ ساله بارها بهطور مشترک تلاش کردهاند ترامپ را با پیشنهادهای خود همراه کنند. آنها این پیشنهادها را به شکلی مطرح میکردند که میدانستند با دیدگاهها و علایق رئیسجمهور سازگار است. نفوذ روبیو نیز به دلیل ایفای همزمان دو سمت وزیر امور خارجه و مشاور امنیت ملی افزایش یافته است.
میلر در گفتوگویی که این هفته در دفترش انجام شد، گفت: «همسرانمان شوخی میکنند که باید مراقب باشیم مارکو و استیون را بیش از حد کنار هم نگذاریم، چون ممکن است به یک ایده عجیبوغریب برسند. ما به هم انگیزه میدهیم.» کتی میلر، همسر استیون میلر، این دو مرد را «رفقای صمیمی» توصیف کرد و افزود که وقتی شوهرانشان شبها با یکدیگر تلفنی صحبت میکنند، او اغلب با ژانت، همسر روبیو، مشغول گفتوگو میشود.
جاهطلبیهای روبیو
پیروزی قاطع دموکراتها در انتخابات میاندورهای، گمانهزنیها درباره جاهطلبیهای احتمالی روبیو برای رسیدن به ریاستجمهوری را دوباره افزایش داده است. متحدان او، هم در محافل عمومی و هم در گفتوگوهای خصوصی، تلاش کردهاند او را به نامزدی در انتخابات ریاستجمهوری سال ۲۰۲۸ ترغیب کنند؛ هرچند روبیو پیشتر وعده داده بود در صورت ورود جیدی ونس، معاون رئیسجمهور، به رقابتها از او حمایت کند.
روبیو در دیدار با نایب بوکله، رئیسجمهور السالوادور/عکس از آسوشیتدپرس
روبیو در ژانویه ۲۰۱۱، در مقام سناتور جوان و آیندهدار جمهوریخواه از ایالت فلوریدا، وارد واشنگتن شد. او از موج انرژی سیاسی جنبش محافظهکار تیپارتی بهره میبرد. دو سال بعد، پسر مهاجران کوبایی به گروهی دوحزبی موسوم به «گروه هشت» پیوست تا اصلاحات نظام مهاجرتی آمریکا را پیش ببرد. اما این لایحه ۸۴۴ صفحهای با حملات بیوقفه محافظهکاران تندرو روبهرو شد.
میلر که در آن زمان مشاور ۲۷ ساله جف سشنز، سناتور جمهوریخواه ایالت آلاباما بود، به یکی از سرسختترین مخالفان این لایحه تبدیل شد و در پشت صحنه برای تضعیف روبیو تلاش کرد. بر اساس ایمیلهایی که میلر با کارکنان وبگاه خبری برایتبارت ردوبدل کرده بود و در سال ۲۰۱۹ علنی شدند، او روبیو را سیاستمداری میدانست که باید جاهطلبیهایش متوقف شود. این مبارزه باعث شد میلر از یک کارمند ناشناخته کنگره به چهرهای شناختهشده در میان مخالفان سرسخت مهاجرت تبدیل شود. او در یکی از پیامهایش در ژوئیه ۲۰۱۵ نوشت: «واقعاً مهم است که حمله به روبیو را در آنجا گنجانده باشید.»
میلر بارها خواستار انتشار مطالب منفی درباره روبیو شد و او را به درجهای «بیمارگونه» متهم به عدم صداقت کرد و «افراطگرایی که خواهان مهاجرت نامحدود است» خواند. وقتی روبیو در مارس ۲۰۱۶ کارزار انتخاباتی ریاستجمهوری خود را متوقف کرد، میلر مدعی شد که در شکست دادن او نقش داشته است.
روبیو پیشتر هشدار داده بود که ترامپ حزب جمهوریخواه را نابود خواهد کرد؛ اما پس از پیروزی دوباره در انتخابات سنا، راههایی برای همکاری با رئیسجمهور جدید پیدا کرد. او بهتدریج نقشی بهعنوان یکی از مشاوران اصلی ترامپ در سیاستهای مربوط به آمریکای لاتین برای خود ایجاد کرد و توانست اعتماد رئیسجمهور را به دست آورد.
برخلاف انتظار برخی از دستیاران کاخ سفید، روبیو همچنین زمینههای مشترکی با میلر پیدا کرد؛ کسی که تا آن زمان به یکی از بانفوذترین مشاوران ترامپ تبدیل شده بود. به گفته فردی که از اظهارات ترامپ اطلاع داشت، رئیسجمهور در جریان یکی از سفرهای دوره نخست ریاستجمهوری خود، وقتی این دو نفر را در حال گفتوگو در هواپیمای ریاستجمهوری دید، با تعجب گفت: «وای، نگاه کنید این دو نفر چقدر با هم کنار میآیند!»
اشتراک نظر درباره آمریکای لاتین
تلاشهای میلر برای اجرای سیاستهای سختگیرانه مهاجرتی با تمرکز دیرینه روبیو بر آمریکای لاتین همپوشانی پیدا کرد. میلر همچنین با این سناتور همکاری کرد تا از دستور کار اقتصادی داخلیای حمایت کنند که گسترش اعتبار مالیاتی فرزند را نیز شامل میشد. وقتی روبیو در ژانویه ۲۰۲۵ برای نخستین بار در مقام وزیر امور خارجه جدید ترامپ وارد کاخ سفید شد، برخی مقاماتی که از سابقه اختلافات او و میلر اطلاع داشتند، مطمئن نبودند این دو چگونه با یکدیگر همکاری خواهند کرد. بسیاری از آنها همچنان نسبت به روبیو بدبین بودند؛ کسی که تلاشهای پیشینش در گروه هشت برای اصلاح قوانین مهاجرتی و شهرتش بهعنوان یک نومحافظهکار، او را در نگاه تندروهای جنبش ماگا به چهرهای مشکوک تبدیل کرده بود.
یک زندان فوقامنیتی در السالوادور که در دوران دولت ترامپ، اخراجشدگان آمریکایی به آنجا فرستاده شدهاند/عکس از گتی ایمجز
اما روبیو بهسرعت از امکانات و سازوکارهای وزارت خارجه برای پیشبرد کارزار سختگیرانه میلر علیه مهاجرت استفاده کرد. او با شدت به لغو ویزاها پرداخت، درباره توافقهای مربوط به اخراج مهاجران مذاکره کرد و محدودیتهای جدیدی را نیز پیشنهاد داد. مقامهای دولت ترامپ گفتند این اقدامات جایگاه روبیو را در حلقه نزدیکان رئیسجمهور تثبیت کرد.
دو هفته پس از مراسم تحلیف ترامپ، روبیو برای مذاکره درباره توافقی که میلر از آن حمایت میکرد به السالوادور رفت. بر اساس این توافق، قرار بود صدها مهاجر اخراجشده از آمریکا به زندانی بدنام با تدابیر امنیتی فوقالعاده شدید، مخصوص اعضای باندهای تبهکار، منتقل شوند. روبیو همچنین برای لغو ویزای دانشجویان خارجیای که در اعتراضات حامی فلسطین شرکت کرده بودند، همکاری نزدیکی با میلر داشت و همان لحن تهاجمی رقیب سابق خود را به کار گرفت.
همکاری این دو بهزودی به استفادهای بیسابقه از نیروی نظامی آمریکا نیز گسترش یافت؛ اقدامی که در خدمت اهداف هر دوی آنها بود. منظور کارزار حمله به قایقهای مظنون به قاچاق مواد مخدر در دریای کارائیب بود؛ عملیاتی که هم به جنگ میلر علیه کارتلهای مواد مخدر کمک میکرد و هم در راستای تلاشهای روبیو برای اعمال فشار بر دولت ونزوئلا قرار داشت. آنها در این کارزار متحدی به نام پیت هگست، وزیر دفاع ایالات متحده، پیدا کردند که اجرای عملیات را بر عهده گرفت. این کارزار نظامی نگرانیهایی را در میان مقامهای وزارتخانه تحت مدیریت روبیو برانگیخت. برخی از آنها درباره قانونی بودن این حملات تردید داشتند و بهتدریج نسبت به روند تصمیمگیریای که فضای اندکی برای طرح پرسش یا ابراز مخالفت باقی میگذاشت، احساس نگرانی بیشتری پیدا کردند.
حمایت روبیو از این سیاستهای سختگیرانه گاهی او را در برابر حامیان قدیمیاش در فلوریدا قرار داده است. به گفته افرادی که از این گفتوگوها اطلاع دارند، مدیران کسبوکارها مستقیماً به او شکایت کردهاند که سیاستهای مهاجرتی دولت، فعالیتهای اقتصادی آنها را مختل کرده و یافتن نیروی کار را دشوارتر ساخته است. برخی از افرادی که پیشتر برای روبیو کار کردهاند، این پرسش را مطرح میکنند که آیا رابطه او با میلر که معمار دستور کار سختگیرانهای شناخته میشود که برخی جمهوریخواهان شکست حزب در انتخابات میاندورهای را به آن نسبت میدهند، ممکن است در آینده به یک نقطهضعف سیاسی برای وزیر امور خارجه تبدیل شود یا نه.
تا تابستان ۲۰۲۵، میلر و روبیو تمرکز خود را بر ونزوئلا گذاشته بودند. ترامپ پس از ناکامی در برکناری مادورو در دوره نخست ریاستجمهوریاش، تمایل چندانی نداشت که بار دیگر تلاش برای تغییر حکومت در این کشور را دنبال کند؛ اما این دو نفر راههایی پیدا کردند تا با تکیه بر تمرکز ترامپ بر مقابله با جریان قاچاق مواد مخدر، او را به این اقدام ترغیب کنند. به گفته مقامهای آمریکایی، آنها به ترامپ استدلال کردند که نباید با مادورو صرفاً بهعنوان یک رهبر اقتدارگرا برخورد کرد؛ بلکه باید او را سردسته یک شبکه قاچاق مواد مخدر دانست که تهدیدی مستقیم علیه آمریکا به شمار میرود و باید به دست عدالت سپرده شود.
دشمنی قدیمی میان روبیو و میلر حالا به نوعی شوخی خانوادگی تبدیل شده است. در دیداری که اخیراً با حضور خانواده روبیو برگزار شد، کتی میلر به ژانت روبیو یادآوری کرد که شوهرش در گذشته چگونه به دلیل اختلافنظر بر سر سیاست مهاجرتی، سناتور فلوریدا را بهشدت مورد حمله قرار میداد. میلر با شوخی گفت: «کتی، لطفاً دوران ناخوشایند گذشته را پیش نکش.»