در گزارش جدید دفتر اقتصاد مسکن وزارت راه و شهرسازی، اعداد بزرگی از عملکرد پروژه‌های حمایتی مسکن ارائه شده؛ اما وقتی این اعداد را از مرحله شروع پروژه تا تکمیل دنبال می‌کنیم، تصویر متفاوتی به دست می‌آید. در پروژه‌های حمایتی روی اراضی اجاره ۹۹ ساله، حدود ۷۳۵ هزار واحد پروانه ساختمانی دریافت کرده‌اند و عملیات اجرایی بیش از ۷۲۳ هزار واحد آغاز شده است. اما هرچه پروژه‌ها به مراحل پایانی نزدیک می‌شوند، تعداد واحدها کاهش پیدا می‌کند. فونداسیون حدود ۵۸۱ هزار واحد، اسکلت و سقف حدود ۴۲۴ هزار واحد و سفت‌کاری حدود ۲۵۹ هزار واحد به پایان رسیده است. تعداد واحدهای رسیده به مرحله اتمام کارهای پایانی نیز حدود ۱۰۷ هزار واحد است؛ یعنی بخش بزرگی از پروژه‌های آغازشده هنوز به نقطه تکمیل نرسیده‌اند.
از طرف دیگر، تکمیل تعهدات مسکن حمایتی و مسکن مهر به منابع قابل توجهی نیاز دارد. برآورد گزارش نشان می‌دهد مجموع منابع دولتی، تسهیلات بانکی و آورده متقاضیان برای تکمیل این پروژه‌ها حدود ۳۱۰۰ همت است. فقط برای آماده‌سازی زمین و تأمین زیرساخت‌ها نیز رقم قابل توجهی مورد نیاز است.
خود دفتر اقتصاد مسکن چهار مانع اصلی را تأمین تسهیلات، آب و برق، خدمات روبنایی و آورده متقاضیان عنوان کرده است.
در چنین شرایطی، بزرگی اعداد اولیه لزوماً به معنای موفقیت سیاست مسکن نیست. معیار مهم‌تر این است که چه تعداد واحد در نهایت تکمیل و قابل سکونت می‌شود و این واحدها با چه میزان منابع و در چه مدتی به خانوارهای هدف می‌رسند.
