به گزارش اکوایران به نقل از اقتصادنیوز، تهرانیها بیش از آنچه بابت قیمت بنزین خودروی شخصیشان دغدغه داشته باشند، درباره آینده قیمتها در سبد مصرف نگران هستند. گزارش میدانی «دنیایاقتصاد» از برداشت شهروندان و واکنش آنها نسبت به افزایش قیمت بنزین آزاد حاکی است، این تصمیم احتمالا مسافرکشی پارهوقت با تاکسیآنلاین را که شغلدوم گروه قابلتوجهی از افراد برای ترمیم درآمد ماهانه است، به ایستگاه پایانی خود میرساند.
به گزارش صبا نوبری در روزنامه دنیای اقتصاد، از طرفی، نسلجوان نیز استفاده از خودرویشخصی را برای تفریحاتشبانه در پایتخت کنار خواهد گذاشت؛ نه صرفا بهخاطر بنزین بلکه ترکیب هزینههای بنزین و نگهداریخودرو از توان مالی این نسل تقریبا خارج است.
بر اساس برآوردهای رسمی، ترکیب این دو سهمیه پاسخگوی نزدیک به ۸۵درصد از کل نیاز مصرفی وسایل نقلیه است و تنها ۱۵درصد از کل تقاضای موجود به کارتهای جایگاه وابسته خواهد بود. با این حال، بنزین در اقتصاد ایران همواره فراتر از یک حامل انرژی عمل کرده است؛ شاخصی بنیادین که بخش مهمی از انتظارات تورمی جامعه و محاسبات ذهنی مردم در قبال آینده اقتصادی را جهتدهی میکند. از این رو، بررسی تبعات واقعی آن نیازمند حضور در صحنه میدانی و شنیدن صدای اقشاری است که در نخستین حلقه اصطکاک با این تصمیم قرار گرفتهاند.
در میان تمام گروههای شهری، رانندگان فعال در ناوگان تاکسیهای اینترنتی سریعترین واکنش را به این تغییر قیمتی نشان دادند. در ساعات اولیه پس از اعمال نرخ جدید، فضای مجازی و گروههای مجازی این رانندگان پر از گلایه و مطالبه برای افزایش فوری نرخ کرایهها شد. عمده رانندگان معتقد بودند با دوبرابر شدن نرخ بنزین آزاد، کار کردن با تعرفههای قبلی توجیه اقتصادی ندارد. با این حال، مشاهدات نشان داد که در روزهای نخست، نرخها در این پلتفرمها نهتنها متناسب با سوخت گران نشد، بلکه نوعی تثبیت برای مدیریت شوک روانی بر سامانهها حاکم شد.
اثرگذاری این سیاست بر بازار کار خرد، به وضوح جامعه شاغلان شهری را به دو دسته مجزا تقسیم کرده است. در طول یکسال گذشته، بهدلیل تشدید نااطمینانیهای کلان و ریسکهای محیطی، موجی از تعدیل نیرو در بنگاهها رخ داد که نتیجه مستقیم آن هجوم افراد به سمت مشاغل خدماتی مانند پیک موتوری یا رانندگی موقت بود. اما اکنون رفتار این گروهها در واکنش به بنزین 10هزار تومانی کاملا متفاوت است. دسته اول، رانندگانی هستند که این فعالیت را بهعنوان شغل دوم و پارهوقت در پیش گرفته بودند. یکی از این افراد که کارمند یک شرکت خصوصی است، میگوید: «من فقط در مسیر رفتوبرگشت به خانه مسافر میزدم تا بخشی از خرج روزمرهام جبران شود؛ اما با بنزین جدید و استهلاکی که ماشین دارد، دیگر این کار هیچ صرفهای ندارد و من ترجیح میدهم کلا کنار بکشم.»
