وقتی نام یک بانک در فهرست انحلال یا بحران قرار میگیرد، اولین پرسش این است: مگر بانکها امنترین محل نگهداری پول نیستند؟ تجربه جهانی نشان میدهد امنیت بانکی یک وضعیت همیشگی نیست؛ نتیجه مدیریت ریسک، سرمایه کافی و نظارت دقیق است.
بحران مالی ۲۰۰۸ با سقوط لِهمن برادرز ثابت کرد ترکیب بدهی بالا و داراییهای پرریسک میتواند حتی غولهای مالی را زمین بزند. سال ۲۰۲۳ هم ماجرای بانک سیلیکونولی یادآوری کرد که در عصر شبکههای اجتماعی، هجوم سپردهگذاران میتواند ظرف چند روز یک بانک را از پا درآورد.
پس از این بحرانها، چارچوب «بازل سه» با هدف تقویت سرمایه بانکها، محدود کردن اهرم مالی و الزام به ذخایر نقدی تدوین شد تا بانکها در شرایط استرس اقتصادی دوام بیاورند. پیام روشن است: ثبات نظام بانکی با شعار ساخته نمیشود؛ با پیشگیری، شفافیت و انضباط مالی شکل میگیرد. پیشگیری همیشه کمهزینهتر از درمان است.
