بازارهای سهام جهانی در اوج قرار دارند؛ از رکوردشکنی شاخصها در آمریکا و آسیا تا رشد قابلتوجه بازارهای نوظهور. در حالی که نفت همچنان در سطوح بالا معامله میشود و تنش در تنگه هرمز ادامه دارد، به نظر میرسد سرمایهگذاران ریسکهای ژئوپلیتیکی را نادیده گرفتهاند؛ خوشبینی به رشد اقتصادی و موج هوش مصنوعی، روایت غالب بازارهاست.
این بیتوجهی در فلزات گرانبها هم دیده میشود: طلا و نقره عقب نشستهاند و مس سیگنال ثبات میدهد. اما یک بازار هنوز جنگ را فریاد میزند: آلومینیوم.
اختلال در عرضه خاورمیانه، آسیب به تأسیسات و محدودیتهای حملونقل، قیمت این فلز را به نزدیکی سقفهای چندساله رسانده است.
با سهم بالای خلیج فارس در صادرات جهانی و زمانبر بودن بازگشت ظرفیت تولید، بازار با کمبود جدی مواجه شده؛ نشانههای آن هم واضح است: افزایش پریمیومها، بکواردیشن و هشدار درباره بزرگترین کسری عرضه در دهههای اخیر. آلومینیوم، برخلاف بسیاری از بازارها، هنوز اثر جنگ را در خود نگه داشته است.
