این گزارش نشان میدهد تنها ۲۴ درصد کشورها توانستهاند بهطور همزمان در سه محور اصلی گذار انرژی پیشرفت کنند. محدودیتهای تجاری، کنترل صادرات مواد معدنی حیاتی، کمبود سرمایهگذاری در اقتصادهای نوظهور، ازدحام شبکههای برق و تأخیر در توسعه زیرساختها از مهمترین عوامل کندکننده این روند هستند. بحران انتقال انرژی در تنگه هرمز در سال ۲۰۲۶ نیز بار دیگر آسیبپذیری زنجیرههای تأمین انرژی را آشکار کرد و نشان داد امنیت انرژی دیگر تنها به دسترسی به سوخت محدود نیست، بلکه شبکهها، زیرساختها، مواد معدنی و تابآوری سیستم را نیز در بر میگیرد.
در رتبهبندی امسال، سوئد برای سومین سال متوالی در جایگاه نخست قرار گرفته و کشورهای اروپایی همچنان پیشتاز هستند. در مقابل، ایران با کسب امتیاز ۴۸.۸ در رتبه ۱۰۵ از میان ۱۲۰ کشور قرار گرفته است؛ جایگاهی که بیانگر چالشهای جدی در حوزه سیاستگذاری، سرمایهگذاری، نوآوری و زیرساختهای انرژی است.
