نتایج این پژوهش نشان میدهد که اگر تحریمهای اتحادیه اروپا برداشته شوند، تولید ناخالص ایران میتواند بیش از 80 درصد افزایش یابد و این تغییرات برای آلمان و اتحادیه اروپا حدود 0.3 تا 0.4 درصد افزایش تولید ناخالص ایجاد خواهد کرد.
در صورتی که ایران بهرهوری خود را به سطح کشورهای پیشرفته مانند ترکیه یا کره جنوبی برساند، این افزایش در تولید ناخالص داخلی برای ایران به 240%-388% خواهد رسید و منافع اقتصادی برای اروپا نیز به طور چشمگیری بیشتر خواهد شد.
این رشد بهرهوری علاوه بر افزایش تجارت، به کاهش قیمت انرژی، کاهش تورم، و افزایش امنیت در بازارهای انرژی منجر خواهد شد.
بازگشت ایران به بازارهای جهانی نه تنها به نفع ایران خواهد بود بلکه مزایای بزرگی برای اتحادیه اروپا ایجاد میکند. این مقاله نشان میدهد که ایران با دسترسی به فناوریهای نوین و سرمایهگذاریهای خارجی میتواند بهرهوری خود را به سطح کشورهای پیشرفته برساند.
این امر به تقویت رقابتپذیری ایران در صنایع مختلف و افزایش تقاضا برای محصولات اروپایی منجر خواهد شد.
از سوی دیگر، کاهش هزینههای تولید و بهبود تخصیص منابع در سطح جهانی، همزمان با کاهش وابستگی ایران به بخشهای سنتی مانند نفت، ساختار اقتصادی ایران را متحول خواهد کرد و منافع اقتصادی زیادی برای کشورهای اروپایی به همراه خواهد داشت.
