سوریه بعد از ۱۴ سال جنگ داخلی، حالا در نقطه‌ای ایستاده که می‌تواند آغاز یک مسیر تازه باشد؛ مسیری که از بازگشت به اقتصاد جهانی و جذب سرمایه خارجی می‌گذرد، اما هم‌زمان با خطر تبدیل شدن دوباره این کشور به میدان رقابت قدرت‌های منطقه‌ای روبه‌روست. آمریکا به‌تازگی دولت سوریه را از فهرست کشورهای حامی تروریسم خارج کرده؛ تصمیمی که می‌تواند یکی از موانع مهم سرمایه‌گذاری خارجی و اتصال دوباره سوریه به نظام مالی جهانی را بردارد.

 پیش از این نیز نشانه‌هایی از بازگشت تدریجی سوریه به اقتصاد جهانی دیده شده بود؛ از کمک ۱۰۰ میلیون دلاری بانک جهانی برای مدرن‌سازی بخش مالی گرفته تا همکاری مسترکارد با بانک مرکزی سوریه برای توسعه زیرساخت پرداخت‌های بین‌المللی.
در داخل نیز، تلاش برای تثبیت ساختار سیاسی و امنیتی ادامه دارد. دمشق امیدوار است با ادغام گروه‌های مسلح و بازسازی نهادهای اقتصادی، زمینه را برای جذب سرمایه و بازسازی کشوری فراهم کند که بخش بزرگی از جمعیت آن زیر خط فقر زندگی می‌کنند.

اما درست در همین نقطه، یک تهدید قدیمی دوباره خود را نشان می‌دهد: موقعیت جغرافیایی سوریه.

رقابت فزاینده ترکیه و اسرائیل، نگرانی از گسترش حضور نظامی بازیگران خارجی و احتمال سرریز شدن بحران‌های منطقه‌ای، می‌تواند برنامه اقتصادی دمشق را با چالش روبه‌رو کند.

پرسش اصلی این است: آیا سوریه می‌تواند پس از سال‌ها جنگ، از یک میدان نبرد به یک پل اقتصادی میان منطقه تبدیل شود؟ یا رقابت قدرت‌های منطقه‌ای، بار دیگر ثبات شکننده این کشور را تهدید خواهد کرد؟