اکوایران: یک شوخی تلویزیونی از کیلیان امباپه درباره مائو تسه‌تونگ، بنیان‌گذار چین کمونیست، به بحرانی تجاری و رسانه‌ای تبدیل شد؛ بحرانی که نشان می‌دهد قدرت اقتصادی چین چگونه می‌تواند فراتر از مرزهای این کشور، بر رفتار شرکت‌ها و چهره‌های مشهور اثر بگذارد.
ماجرا از جایی شروع شد که امباپه در یک برنامه اینترنتی فرانسوی، با دیدن تصویری که چهره او را روی صورت مائو قرار داده بود، از او به‌عنوان یک دیکتاتور چینی یاد کرد. این اظهارنظر واکنش گسترده کاربران چینی را به دنبال داشت. برخی برندهای چینی همکاری تبلیغاتی خود با این فوتبالیست را متوقف کردند و رسانه‌های دولتی نیز تصاویر و محتوای مرتبط با او را حذف کردند. امباپه هم در ادامه بابت اظهارنظرش عذرخواهی کرد.
تقریباً هم‌زمان، شرکت ژاپنی سانریو، سازنده شخصیت «هلو کیتی»، نیز به دلیل همکاری با یک سریال تلویزیونی ژاپنی با موجی از اعتراض کاربران چینی روبه‌رو شد و در نهایت از ادامه همکاری با آن مجموعه کنار کشید.
این اتفاق‌ها نمونه‌هایی از تأثیر حساسیت‌های سیاسی و تاریخی چین بر فعالیت‌های فرهنگی و تجاری شرکت‌های خارجی هستند. موضوعاتی مانند تایوان، هنگ‌کنگ و اختلافات تاریخی با ژاپن می‌توانند به‌سرعت از یک مسئله سیاسی به بحران اقتصادی تبدیل شوند.
بازار بزرگ چین و درآمد قابل‌توجهی که برای برندها و چهره‌های بین‌المللی فراهم می‌کند، ابزار مهمی برای اعمال این فشار است. در چنین شرایطی، هزینه عبور از خطوط قرمز پکن دیگر به داخل مرزهای چین محدود نمی‌ماند؛ بلکه می‌تواند تصمیم شرکت‌ها و رفتار افراد مشهور را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار دهد.
