به گزارش اکوایران، مقامهای نظامی و اطلاعاتی غرب هشدار میدهند که خطر اصلی برای ناتو ممکن است نه در جریان جنگ اوکراین، بلکه در سالهای پس از پایان آن ظاهر شود. سناریویی که در این زمینه مطرح میشود، حملهای مستقیم و گسترده به ناتو نیست؛ بلکه اقداماتی محدود و مبهم، مانند ایجاد ناآرامی در مناطق روسزبان کشورهای بالتیک و سپس مداخله روسیه به بهانه حفاظت از آنهاست؛ اقدامی که میتواند پیش از رسیدن اعضای ناتو به توافق بر سر واکنش، واقعیتی جدید ایجاد کند.
۲۰۳۰؛ ضربالاجل ناتو برای بازسازی بازدارندگی
سال ۲۰۳۰ به یک نقطه عطف در برنامهریزی دفاعی اروپا تبدیل شده است. ارزیابیهای اطلاعاتی مختلف نشان میدهند روسیه ممکن است طی سه تا هشت سال بتواند بخش مهمی از توان نظامی خود را بازسازی کند. مسکو همزمان با ادامه جنگ، بخشی از تجهیزات نظامی را ذخیره و ظرفیت تولید تسلیحات خود را افزایش داده و هدف افزایش شمار نیروهای فعال ارتش به ۱.۵ میلیون نفر را دنبال میکند.
اکوایران: در مجموع، جنگ اوکراین ساختار روابط خارجی روسیه را تغییر داده و وابستگی آن به چین و همکاری با کشورهای منزوی را افزایش داده است.
بااینحال، برخی تحلیلگران تأکید دارند که سال ۲۰۳۰ لزوماً تاریخ حمله روسیه نیست، بلکه بیشتر یک ضربالاجل برای غرب است تا پیش از بازسازی کامل توان روسیه، ظرفیت دفاعی خود را تقویت کند. پایان جنگ اوکراین نیز میتواند این روند را تسریع کند، زیرا منابع روسیه از میدان جنگ آزاد شده و به بازسازی ارتش اختصاص خواهد یافت. در نتیجه، سالهای منتهی به ۲۰۳۰ برای ناتو فرصتی برای تقویت بازدارندگی متعارف تلقی میشود؛ فرصتی که با گذشت زمان و بازسازی توان نظامی روسیه، محدودتر خواهد شد.
وبگاه تایم این گزارش تصویری را تهیه کرده است و اکوایران آن را همراه با زیرنویس فارسی ارائه میدهد.
