تجارت جهانی دیگر فقط به جابه‌جایی کالا محدود نمی‌شود؛ خدمات به‌تدریج به یکی از موتورهای اصلی تجارت جهانی تبدیل شده‌اند و نقش آنها در فرآیند تولید، فعالیت شرکت‌ها و اقتصاد دیجیتال هر روز پررنگ‌تر می‌شود. با این حال، سهم کشورها از این تحول یکسان نیست و کشورهای کمترتوسعه‌یافته همچنان فاصله قابل‌توجهی با اقتصادهای پیشرفته دارند.

بر اساس آخرین گزارش سازمان تجارت و توسعه ملل متحد، صادرات خدمات در جهان طی یک دهه گذشته به‌طور متوسط سالانه ۶.۷ درصد رشد کرده و در سال ۲۰۲۵ نیز ۸.۳ درصد افزایش یافته است. در این میان، خدمات دیجیتال با رشد متوسط سالانه ۷.۱ درصدی سریع‌ترین بخش بوده و اکنون ۵۶ درصد از کل صادرات خدمات جهان را تشکیل می‌دهد.

اما در کشورهای کمترتوسعه‌یافته، رشد صادرات خدمات تنها حدود ۳ درصد در سال بوده و سهم این کشورها از صادرات جهانی خدمات در سال ۲۰۲۵ به ۰.۶ درصد رسیده است. شکاف دیجیتال نیز در همین نقطه خود را نشان می‌دهد؛ تنها ۱۶ درصد از صادرات خدمات این کشورها دیجیتال است، درحالی‌که این سهم در کشورهای توسعه‌یافته به حدود ۶۱ درصد می‌رسد.

ضعف زیرساخت‌های ارتباطی، هزینه بالای پرداخت‌های بین‌المللی و کمبود نیروی متخصص، موانع اصلی ورود به اقتصاد دیجیتال هستند. حتی هوش مصنوعی نیز می‌تواند این شکاف را عمیق‌تر کند؛ چراکه سرمایه، داده و توان پردازشی عمدتاً در اختیار چند کشور و شرکت بزرگ متمرکز است.

برای کاهش این فاصله، بهبود آمار تجارت خدمات، توسعه زیرساخت و مهارت‌های دیجیتال و مشارکت بیشتر کشورهای در حال توسعه در تدوین قواعد تجارت جهانی، سه اولویت اساسی به شمار می‌روند.