زنجیره فولاد ایران در شرایطی با محدودیت منابع مالی، افزایش هزینه سرمایه و فشار بر سرمایه در گردش مواجه است که راهحل عبور از این تنگنا لزوماً تزریق پول جدید نیست؛ بلکه میتواند در آزادسازی سرمایههای محبوس، افزایش سرعت گردش نقدینگی و اتصال جریان کالا، اعتبار، نقد و داده در سراسر زنجیره جستوجو شود.
فرهاد نیلی، اقتصاددان، در همایش «صنعت فولاد و سنگآهن در دوران تحول» با تأکید بر ضرورت بازتعریف معماری مالی این صنعت، زنجیره فولاد را نه صرفاً مجموعهای از واحدهای تولیدی، بلکه یک اکوسیستم بههمپیوسته دانست که کارایی آن به هماهنگی میان جریانهای کالا، نقد، اعتبار و اطلاعات وابسته است.
از نگاه نیلی، در شرایطی که ترازنامه بانکها و محدودیت منابع، امکان اتکای صنعت به تسهیلات بانکی را کاهش داده، ادامه فعالیت با مدل سنتی تأمین مالی نمیتواند پاسخگوی نیاز زنجیره باشد. در چنین شرایطی، مدیریت سرمایه در گردش، تأمین مالی زنجیرهای، خزانهداری هوشمند و بهینهسازی جریان نقدی میتواند به جایگزینی برای تأمین مالی تنها بانکی تبدیل شود.
