اکوایران: حزب کارگر بریتانیا معتقد است نمی‌توان اثر هوش مصنوعی را انکار کرد، اما می‌توان مسیرش را طوری تنظیم کرد که به نفع مردم و نیروی کار تمام شود. این حزب وعده می‌دهد هوش مصنوعی با کم کردن کاغذبازی در بخش عمومی، بهبود روندهای دولتی و گسترش خدماتی مثل حمایت آموزشی برای دانش‌آموزان، فرصت‌های برابر بیشتری ایجاد کند. با این حال، نگرانی‌ها درمورد از بین رفتن مشاغل هنوز پابرجاست

به گزارش اکوایران- حزب کارگر بریتانیا در تلاش است نگرانی‌های حامیانش درباره هوش مصنوعی را پاسخ دهد؛ پایگاهی که بخش مهمی از آن کارکنان دولت و اعضای اتحادیه‌های کارگری هستند و نگران‌اند این فناوری به امنیت شغلی آسیب بزند یا برخی کارها را از دست نیروی انسانی خارج کند.

از نگاه حزب کارگر، هوش مصنوعی واقعیتی تثبیت‌شده است و مقاومت در برابر کار به جایی نمی‌برد. بنابراین بحث اصلی، استفاده یا عدم استفاده نیست؛ بحث بر سر این است که AI با چه قواعدی و در خدمت چه کسانی به کار گرفته شود. به گفته حزب، دست‌کم سه راه برای همسو کردن این فناوری با منافع نیروی کار وجود دارد.

کارهای وقت‌گیر برای هوش مصنوعی، خدمت اصلی برای انسان

نخست اینکه هوش مصنوعی می‌تواند کیفیت کار در بخش عمومی را دوباره به مسیر تخصصی برگرداند. پزشکان، مددکاران اجتماعی و معلمان مدت‌هاست می‌گویند بخش بزرگی از زمانشان به جای کار حرفه‌ای، صرف کاغذبازی و کارهای اداری می‌شود. اگر ابزارهای هوشمند مسئول ثبت اطلاعات، تکمیل فرم‌ها و نوشتن گزارش‌ها شوند، این نیروهای متخصص فرصت بیشتری پیدا می‌کنند تا کار اصلی‌شان یعنی رسیدگی مستقیم به مردم و ارائه خدمات را با کیفیت بهتری انجام دهند.

برای نمونه، در یک گزارش دولتی درباره کاهش فشار کاری مددکاران اجتماعی حوزه کودکان پیشنهاد شده از هوش مصنوعی برای ثبت یادداشت‌های پرونده یا دریافت راهنمایی درباره قوانین و مقررات استفاده شود. Keir Starmer، نخست‌وزیر، در گفت‌وگویی با اکونومیست گفته است: «شاید غیرمنتظره باشد، اما اگر هوش مصنوعی کارهای اداری را سبک کند، ما بیشتر می‌توانیم همان کاری را انجام دهیم که فقط انسان از عهده‌اش برمی‌آید.»

اصلاح بوروکراسی پیش از آنکه بهانه دست رقیب شود

دوم اینکه حزب کارگر معتقد است هوش مصنوعی می‌تواند به کارآمدتر شدن دولتی کمک کند که در سال‌های اخیر بخشی از اعتماد عمومی را از دست داده است. به روایت حزب، اگر بوروکراسی بزرگ و کند بخش عمومی از درون اصلاح نشود، نیروهای راست‌گرا می‌توانند همین ناکارآمدی را بهانه کنند و با سیاست‌های تند، به سراغ کوچک‌سازی گسترده دولت بروند.

وزیران برای توضیح این نگرانی، به سیستم برنامه‌ریزی و صدور مجوزها اشاره می‌کنند که زیر بار پرونده‌های انباشته عملاً کند و گره‌خورده شده است. به همین دلیل، تیم‌های فنی دولت ابزاری را طراحی کرده‌ و توسعه داده اند که نقشه‌های کاغذی قدیمی را به داده‌های دیجیتال و قابل استفاده تبدیل می‌کند؛ اقدامی که قرار است روند بررسی درخواست‌ها را سریع‌تر و روان‌تر کند.

هوش مصنوعی در خدمت فرصت برابر در آموزش

سوم اینکه حزب کارگر می‌گوید هوش مصنوعی می‌تواند بیش از همه به رأی‌دهندگان طبقه کارگر کمک کند، چون برخی خدمات را ارزان‌تر و در دسترس‌تر می‌کند؛ خدماتی که تا امروز بیشتر در اختیار خانواده‌های پردرآمد بوده است. در همین چارچوب، دولت از برنامه‌ای صحبت کرده که هدفش ساخت یک «معلم خصوصی هوشمند» است تا برای دانش‌آموزان، پشتیبانی آموزشی متناسب با نیاز هر فرد ارائه کند. هدف نهایی این طرح روشن است؛ نزدیک کردن فرصت‌ها به هم و کمک به کسانی که توان پرداخت هزینه معلم خصوصی را ندارند.

کنگره اتحادیه‌های کارگری بریتانیا (Trades Union Congress) که نهادی فراگیر است، در اصل با استفاده از هوش مصنوعی موافق است، اما می‌گوید ورود این فناوری به مدارس و خدمات عمومی باید با مشارکت واقعیِ کارکنان انجام شود؛ یعنی معلمان و سایر نیروهای مرتبط فقط «مخاطب تصمیم» نباشند و در طراحی و اجرای آن نقش داشته باشند. این نهاد همچنین تأکید می‌کند قراردادهای دولتی بهتر است به شرکت‌هایی داده شود که اتحادیه‌ها را به رسمیت می‌شناسند.

دولت هم برای پاسخ به نگرانی‌ها گفته ابزار آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی قرار است کمک‌یار معلم باشد، نه جایگزین او. به گفته مقام‌های دولتی، این برنامه باید با محوریت معلم طراحی شود و قرار نیست ارتباط انسانی و نقشی را که یک معلم خوب در کلاس ایجاد می‌کند، از بین ببرد.

با این حال، همین تأکیدها نشان می‌دهد چالش اصلی تازه در راه است؛ روزی که هوش مصنوعی فقط ابزار کمکی نباشد و در برخی حوزه‌ها به حذف شغل‌ها منجر شود. وزیران از راه‌اندازی یک واحد برای بررسی اثرات AI بر بازار کار خبر داده‌اند و می‌گویند هدفشان این است که از تکرار اشتباهاتِ دوره‌های قبلیِ تغییرات صنعتی جلوگیری کنند و نگذارند فشار این دگرگونی‌ها روی دوش جوامع آسیب‌پذیر بیفتد. با این همه، تحقق چنین وعده‌ای ساده نیست و احتمالاً به یکی از سخت‌ترین آزمون‌های سیاست‌گذاری در سال‌های پیش رو تبدیل خواهد شد.