به گزارش اکوایران- ابوالفضل صالحآبادی، عضو انجمن مس ایران، در تشریح آثار بسته شدن تنگه هرمز بر صادرات مس کشور اظهار کرد: موضوع کریدورهای تجاری و مسیرهای صادراتی طی پنج تا شش سال گذشته به عنوان یکی از مسائل راهبردی و استراتژیک در حوزه تجارت خارجی مطرح بوده است. از همان زمان این پرسش وجود داشت که آیا تمرکز و وابستگی به برخی کریدورهای خاص، به ویژه مسیرهای دریایی، از منظر امنیت اقتصادی و تجاری اقدام مناسبی است یا باید به سمت ایجاد مسیرهای جایگزین از جمله کریدورهای زمینی و توسعه همکاری با بنادر و مسیرهای منطقهای مانند بندر کراچی پاکستان حرکت کرد.
وی با اشاره به تحولات سال ۱۴۰۴ و جنگهایی که به کشور تحمیل شد، افزود: این رویدادها ضرورت بازنگری در سیاستهای صادراتی کشور را بیش از گذشته آشکار کرد. در نتیجه، نیاز به استفاده از مسیرهای متنوع برای صادرات مواد معدنی و غیرمعدنی در سطوح تصمیمگیری و سیاستگذاری بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفت.
صالحآبادی تصریح کرد: اهمیت کریدورهای صادراتی در کالاهای مختلف یکسان نیست. در محصولاتی که هزینه حملونقل سهم بالایی از ارزش نهایی کالا را تشکیل میدهد، دسترسی به مسیرهای صادراتی مطمئن و کمهزینه از اهمیت ویژهای برخوردار است. اما در مورد کامودیتیهایی مانند مس، به دلیل ارزش بالای محصول نسبت به هزینه حمل، تأثیر مستقیم افزایش هزینههای لجستیکی کمتر محسوس است.
به گفته این فعال حوزه مس، اثر اصلی تحولات تنگه هرمز در صنعت مس بیش از آنکه در بخش حملونقل و جابهجایی کالا نمایان شود، در بازارهای مقصد صادراتی خود را نشان داده است.
وی ادامه داد: ایران سه بازار اصلی برای صادرات محصولات مسی در اختیار داشت که شامل ترکیه، چین و به طور ویژه امارات متحده عربی میشود. رخدادهای اخیر در تنگه هرمز باعث شد صنعت مس کشور عملاً یکی از مهمترین مقاصد صادراتی خود را با چالش جدی مواجه ببیند.
صالحآبادی با تأکید بر اهمیت این مسئله خاطرنشان کرد: از دست رفتن یا تضعیف بازار امارات برای صادرات مس، موضوعی بسیار مهم و راهبردی است و اکنون این پرسش مطرح است که چه بازارهایی میتوانند جایگزین این مقصد صادراتی شوند. به اعتقاد وی، آثار جنگ و ناامنیهای منطقهای در حوزه مس بیش از هر بخش دیگری در تغییر مسیرهای تجاری و جابهجایی بازارهای هدف صادراتی نمایان شده است.
این عضو انجمن مس ایران در پایان تأکید کرد که تنوعبخشی به کریدورهای صادراتی و بازارهای هدف باید به یکی از اولویتهای اصلی سیاستگذاران و فعالان معدنی کشور تبدیل شود تا صنعت مس بتواند در برابر تحولات ژئوپلیتیکی و اختلالات احتمالی در مسیرهای تجاری، از تابآوری بیشتری برخوردار باشد.
