تعدادی از کافههای پر مشتری در خیابان سنایی و خیابان ایرانشهر در مرکز شهر تهران تعطیل شدند. تعطیلیای که هنوز علت اصلی آن مشخص نیست. اما برخی آن را با پوشش مشتریان و سبک این کافهها مرتبط میدانند و برخی دیگر آن را به سد معبر و تخلفات صنفی ارتباط میدهند. فارغ از علل این اتفاق کافهها در روزهای اخیر این دو خیابان در مرکز شهر را پررونق کرده بودند. یک پژوهشگر شهرسازی در همین راستا و در گفتوگو با اکوایران، معتقد است که این کافهها توانسته بودند، حیات شبانه را به دو خیابان اداری در شهر بازگردانند.
کارکرد کافهها؛ تامین امنیت محلات
پویا امین لاری، شهرساز در گفتوگو با اکوایران، در واکنش به تعطیلی اجباری این کافهها میگوید: کافههای خیابان سنایی یا ایرانشهر تهران فضاهای اداری و خشک شهر را منعطف کرده و با ایجاد زیست شبانه، امنیت این محلات را نیز افزایش دادهاند؛ اما متأسفانه همین امر نیز با مخالفت برخی که زیست شبانه را -به اشتباه- با ذات خانوادهها در تضاد میدانند مواجه شده است. او با اشاره به رویکردهای شهرسازانه برای تامین امنیت فضای شهری تاکید میکند: رویکردهای شهرسازانه برای تأمین امنیت فضای شهر (بویژه امنیت شبانه) از قبیل: رویکرد CPTED (پیشگیری از جرم از طریق طراحی محیطی)؛ نظریه چشمهای خیابان؛ نظریه فضای قابل دفاع؛ نظریه فعالیتهای روزمره؛ نظریه SCP (پیشگیری موقعیتی از جرم) و غیره همگی بر اهمیت ناظر مؤثر بر خیابان و فعالیت مداوم در فضاهای شهری تأکید دارند.
فضاهای نیمه خصوصی در خدمت مردم
این پژوهشگر شهرسازی در ادامه کافهها را به عنوان فضاهای نیمه خصوصی تعریف و کارکرد آنها را مشخص میکند. او معتقد است: کافهها بهمثابه فضاهایی نیمهخصوصی، از طرفی برای استفاده عموم مورد استفاده قرار میگیرد و محلی برای تجمع، مراوده، گفتگو و تعامل بین افراد است؛ و از طرفی نیمهخصوصی تلقی میشود زیرا دارای مالکیت خصوصی است.
امین لاری ادامه میدهد: این فضاهای نیمه خصوصی، مکانی امن(نسبت به فضای شهریِ در اختیار دستگاههای دولتی) برای راحتی و آزادی نسبی استفادهکنندگان و حتی ابراز وجود دیدگاهها و عقاید متفاوت به شمار میرود.
