تحولات اخیر بازارهای جهانی از نشانه‌های یک جابه‌جایی تدریجی اما معنادار در مرکز ثقل سرمایه حکایت دارد.

نسبت عملکرد صندوق‌های قابل معامله بازارهای نوظهور مانند MSCI Emerging Markets Index که از طریق ETF معروف EEM دنبال می‌شود، در مقایسه با بازار سهام آمریکا روندی صعودی به خود گرفته است.

تمرکز این صندوق بر اقتصادهایی چون چین، هند، تایوان، کره‌جنوبی، برزیل و عربستان سعودی نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران به‌دنبال بهره‌گیری از ظرفیت رشد اقتصادهای بزرگ در حال توسعه هستند.

پس از بیش از یک دهه برتری کم‌رقیب بازار آمریکا، عواملی مانند شکاف ارزش‌گذاری، فشارهای بدهی، سیاست‌های تجاری دولت دونالد ترامپ و تضعیف نسبی دلار، جذابیت دارایی‌های دلاری را کاهش داده است.

هم‌زمان برخی اقتصادهای نوظهور با ثبات بیشتر در سیاست‌های پولی و مهار تورم، وارد مرحله‌ای تازه از رشد شده‌اند.

در چنین فضایی، مفهوم «تنوع‌بخشی جغرافیایی» دوباره در کانون توجه قرار گرفته و صندوق‌های بزرگ سرمایه‌گذاری در حال بازنگری در تخصیص دارایی‌های خود هستند.

پرسش اصلی دیگر صرفاً بازده کوتاه‌مدت نیست، بلکه این است که رشد آینده اقتصاد جهانی در کدام جغرافیا شکل خواهد گرفت.