در چهار دهه گذشته، فشارهای خارجی علیه ایران در چند مرحله تشدید شده است؛ از تحریم‌های گسترده هسته‌ای در سال ۱۳۸۹ تا بازگشت تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا در سال ۱۳۹۷ و موج جدید فشارها در سال ۱۴۰۵.

در موج اول، تمرکز اصلی بر برنامه هسته‌ای، نظام بانکی، صنایع دفاعی و محدودیت‌های نفتی بود. موج دوم با خروج آمریکا از برجام، صادرات نفت، کشتیرانی، بیمه و ارتباطات مالی ایران را هدف گرفت. در موج سوم، دامنه تحریم‌ها به منابع درآمدی جدید مانند رمزارزها، فناوری و شبکه‌های مالی مرتبط با سپاه گسترش یافت.

در کنار این تحریم‌ها، سناریوی محاصره دریایی با هدف محدود کردن صادرات نفت، مقابله با ناوگان سایه و کنترل مسیرهای انتقال انرژی، سطح جدیدی از فشار اقتصادی را مطرح می‌کند؛ اقدامی که می‌تواند تجارت خارجی و جریان درآمدی ایران را با چالش‌های جدی مواجه کند.

در همین‌حال رئیس کل بانک مرکزی و سایر مسئولان کشور بر این باورند که تحریم‌های جدید موضوع جدیدی به حساب نمی‌آیند و دولت آمریکا هر آنچه ‌در توان داشته را اجرا کرده است. بنابراین باید منتظر ماند و دید که در آینده با وجود این تحولات چه چیزی در انتظار اقتصاد ایران است.