تنگه هرمز در میانه دو نگاه حقوقی
در پی حمله آمریکا و اسراییل به ایران، ایران مانعی در عبور و مرور آزادانه کشتیها از تنگه هرمز ایجاد کرد؛ مانعی که نهایتاً به یکی از محورهای مذاکراتی ایران و آمریکا در مذاکرات آتشبس تبدیل شد.
در پی حمله آمریکا و اسراییل به ایران، ایران مانعی در عبور و مرور آزادانه کشتیها از تنگه هرمز ایجاد کرد؛ مانعی که نهایتاً به یکی از محورهای مذاکراتی ایران و آمریکا در مذاکرات آتشبس تبدیل شد.
روز گذشته، ۱۸۰ اقتصاددان و استاد دانشگاه در بیانیهای اعلام کردند که شرایط کشوبر بهگونهای است که نیاز به تغییر در رویکردها الزامی است.
تفاوت رقم رشد اقتصادی در مناظره مسعود نیلی و احسان خاندوزی به اختلاف در سال پایه باز میگشت.
در هفته اخیر تصویری از موجودی برخی دستگاههای دولتی سر و صدای زیادی به پا کرده است. این تصویر که توسط یکی از نمایندگان مجلس، منتشر شده نشان دهنده موجودی بالا در برخی حسابها و اصطلاحا رسوب منابع بودجهای است.
اکوایران: ایران با استفاده از سیاست صنعتی مبتنی بر جایگزینی واردات، تلاش کرد که به شرکتها کمک کند تا در فضایی از حمایتگرایی بتوانند با خیال راحت بابت عدم حضور شرکتهای خارجی، فعالیت اقتصادی کنند اما این شیوه از سیاست صنعتی نه تنها به رشد شرکتها منجر نشد بلکه با توزیع رانت، محصولات این بنگاهها را گران هم کرد.
مسیر صنعت ایران در سالهای اخیر با بهرهگیری از منابع طبیعی بوده است. استفاده از این منابع به شکلگیری ناترازی در حوزههای مختلف از جمله فرونشست زمین به دلیل بهرهگیری از آب و کمبود گاز رسیده است.
رشد صنعتی سالهای اخیر محدود بوده است اما در همین دوران هم، شرکتهایی از این فضای اقتصادی منتفع شدهاند و سهم بیشتری از اشتغال و بهرهگیری از منابع کشور را در دست داشتهاند؛ این ویژگیها چه بوده است و چه سیاستهایی به این شکل از بنگاهداری منجر شده است؟
اکوایران: بانکهای توسعهای، یکی از مهمترین مسیرهای تامین مالی برای اجرای پروژههای سرمایهگذاری اقتصادی و زیرساختی هستند.
حمایت از رشد اقتصادی از طریق تثبیت اقتصاد کلان و تسهیل تجارت و حمایت از فقرا از طریق یارانه اجتماعی سیاستهایی است که دولتها برای حمایت از جامعه انجام میدهند اما در ایران، این مسیر برعکس شده است و سیاست رفاهی از طریق فشار بر بنگاه در دستور کار بوده است. این موضوع به فقر و ناکارایی اقتصادی منجر شده است.
برخی رسانه های غربی اعتقاد دارند: بریکس بیش از آنکه یک بدیل منسجم برای نظم جهانی باشد، یک آرزو است؛ اما آرزویی که در خلأ شکل نگرفته، بلکه محصول بحران اعتماد جهانی به دلار است. همین بیاعتمادی، تلاش کشورهای بریکس برای ساخت نظم مالی چندقطبی را از رؤیایی دستنیافتنی، به ایدهای قابلبحث بدل کرده است.