ونزوئلا روزگاری یکی از ثروتمندترین و باثباتترین کشورهای آمریکای لاتین بود، اما وابستگی شدید به نفت، سیاستهای اقتصادی نادرست، مدیریت ناکارآمد منابع و تحریمهای گسترده، این کشور را به نمونهای آشکار از یک «اقتصاد شکننده» تبدیل کرد.
تورم افسارگسیخته، سقوط ارزش پول ملی و ناتوانی دولت در تأمین نیازهای مردم، بستر نارضایتی اجتماعی و بحران سیاسی را فراهم کرد؛ بحرانی که در نهایت به فروپاشی ساختار قدرت انجامید.
سقوط دولت مادورو نشان میدهد اقتصادهای آسیبپذیر که توان عبور از شوکها و بحرانها را ندارند، دیر یا زود با پیامدهای سنگین اجتماعی و سیاسی روبهرو میشوند.
