اما یکی از نکات جالب این روند، افزایش هزینه تأمین مالی برای شرکتهای بزرگ فناوری آمریکاست؛ شرکتهایی مانند مایکروسافت، گوگل، آمازون و متا که معمولاً به دلیل ترازنامه قدرتمند، بدهکارانی کمریسک محسوب میشوند.
این تغییر در بازار CDS نیز دیده میشود. افزایش اسپرد CDS هایپراسکیلرها نشان میدهد سرمایهگذاران برای پذیرش ریسک اعتباری این شرکتها، بازده بیشتری مطالبه میکنند. با این حال، این اتفاق الزاماً به معنای تضعیف وضعیت مالی آنها نیست. نسبت بدهی به دارایی این شرکتها حدود ۲۰ درصد یا کمتر است و توانایی پرداخت هزینه بهره نیز همچنان بسیار بالاتر از بخش بزرگی از شرکتهای S&P500 قرار دارد.
مسئله اصلی جای دیگری است: سرمایهگذاریهای عظیم این شرکتها، بهخصوص در حوزه هوش مصنوعی، نیاز آنها به منابع مالی را افزایش داده و بازار نسبت به حجم این سرمایهگذاریها حساستر شده است.
در همین حال، سرمایهگذاران همچنان اشتهای قابلتوجهی برای پذیرش ریسک دارند و حتی به شرکتهای با رتبه اعتباری پایینتر و اوراق جانک، با مطالبه بازده بالاتر، پول قرض میدهند.
بنابراین فعلاً داستان، داستان بحران مالی هایپراسکیلرها نیست؛ بلکه داستان گرانتر شدن سرمایه و افزایش حساسیت بازار نسبت به هزینه تأمین مالی پروژههای بزرگ هوش مصنوعی است.
