درحالی‌که گمانه‌زنی‌ها درباره احتمال دور تازه‌ای از درگیری میان ایران، آمریکا و اسرائیل ادامه دارد، تهدید زیرساخت‌های ارتباطی به یکی از ابعاد کمتر دیده‌شده تنش‌ها تبدیل شده است. این‌بار موضوع، کابل‌های زیردریایی اینترنت در تنگه هرمز است؛ زیرساخت‌هایی که اختلال در آن‌ها می‌تواند فراتر از مرزهای منطقه اثر بگذارد.

حدود ۹۹ درصد ترافیک داده‌های بین‌المللی از طریق کابل‌های زیردریایی منتقل می‌شود. هرچند سهم تنگه هرمز از پهنای باند بین‌المللی جهان کمتر از یک درصد برآورد شده، این گذرگاه برای اتصال دیجیتال کشورهای خلیج فارس اهمیت راهبردی دارد. عبور چندین کابل ارتباطی از این منطقه، آن را به نقطه‌ای حساس در شبکه جهانی اینترنت تبدیل کرده است.

آسیب هم‌زمان به چند کابل می‌تواند سرعت اینترنت را کاهش دهد، خدمات آنلاین را مختل کند و بر تراکنش‌های مالی، تجارت الکترونیکی و خدمات رایانش ابری فشار وارد کند. شدت پیامدها نیز برای همه کشورها یکسان نیست؛ کشورهایی مانند عربستان سعودی و امارات به مسیرهای جایگزین دسترسی دارند، اما اختلال گسترده می‌تواند ظرفیت همین مسیرها را هم تحت فشار قرار دهد.

نکته مهم این است که چنین اقدامی فقط به رقبای منطقه‌ای ایران آسیب نمی‌زند. شبکه‌های ارتباطی به یکدیگر وابسته‌اند و قطع کابل‌ها می‌تواند زیرساخت‌های دیجیتال خود ایران را نیز مختل کند.

در جنگی که نفت، تجارت و امنیت منطقه را تحت تأثیر قرار داده، آیا اینترنت هم به جبهه تازه‌ای از تقابل تبدیل خواهد شد؟