حمید قنبری، معاون وزیر خارجه: وقتی از نقش امارات در تجارت ایران صحبت میشود، در واقع منظور اصلی «دبی» است، نه کل امارات. دبی به دلیل بندر بزرگ جبلعلی، نقش مالی و حضور تاریخی ایرانیها، سالها یکی از مهمترین مسیرهای تجاری و مالی ایران بود. نزدیکی جغرافیایی هم این وابستگی را بیشتر کرده بود.
اما آسیبپذیری این وابستگی موضوع تازهای نیست. از سال ۱۳۹۱ و بعد از محدود شدن همکاری نور اسلامی بانک دبی با ایران، که همزمان با جهش نرخ ارز بود، این نگرانی جدیتر شد و ایران به سمت متنوع کردن مسیرهای تجاری و مالی رفت. هرچند در این مسیر مقاومتهایی هم وجود داشت، اما به مرور استفاده از ظرفیت کشورهای دیگر بیشتر شد.
در نتیجه، از دست رفتن دبی بهعنوان مسیر اصلی تجارت، لزوماً به معنای وارد شدن یک شوک بزرگ به اقتصاد ایران نیست. هم به این دلیل که از قبل برای آن تا حدی آمادگی ایجاد شده و هم چون تجارت معمولاً مسیرهای جایگزین خودش را پیدا میکند. حتی خود آمریکا هم اگر فکر میکرد محدود شدن دبی بهتنهایی کافی است، سراغ گزینههای شدیدتری مثل فشارهای دریایی نمیرفت.
